- Anne-mari
- Annemerei
- Annels-bireⁿ, Pl.
- anner, intr. v.
- anneri, intr. v.
- annert, intr. v.
- ännern, tr. v.
- Ännerung, f.
- Änres
- äns
- änt
- an-schaffeⁿ, tr. v.
- An-schin, m.
- an-schlan, tr. v.
- an-schmereⁿ, tr. v.
- an-schuhn, tr. v.
- an-schwilleⁿ, tr. v.
- an-setzeⁿ, tr. v.
- an-sohleⁿ, tr. v.
- An-spruch, m.
- an-ständich, adj. u. adv.
- an-stelleⁿ
- an-stricheⁿ, tr. v.
- an-swo, adv.
- Antät, f.
- an-teimeren, tr. v.
- Antekrescht, m.
- anter, num.
- Anterprenär, m.
- Anterpris, f.
- Änsch, f.
- an-wachseⁿ
- an-winscheⁿ, tr. v.
- anzeijeⁿ, tr. v.
- anzen, intr. v.
- Anzer, m.
- Änzert, m.
- an-zetteln, tr. v.
- apardonk, adv.
- apart, adj. u. adv.
- apartich, adj. u. adv.
- Apdek, f.
- Apdeker, m.
- Apel-hor
- aperen, tr. v.
- Apers-mann, m.
- aplatz, präp.
- Aposchtel
- Appel, m.
- Auschtappel
- Bachappel
- Fassappel
- Gronappel
- Holzappel
- Muttergottesappel
- Rabaunenappel
- Schliffappel
- Seïsappel
- Appelbâm, m.
- Äppelbrecher, m.
- Appelbrei, m.
- Appeldatsch, m.
- Appelfrau
- Appelgebäscht, n.
- Appelklatz, f.
- Appelmitsch, m.
- Appeltort, f.
- Appelvitz, m.
- Äbbel-win
- äppel-dänzich, adj. u. adv.
- Appetit, m.
- April
- a-raumen, tr. v.
- Arbel, m.
- Arbet
- a-reiwen, tr. v.
- a-rennen, Ptc.
- arich, adj. u. adv.
- Arichkeït, Pl.
- Ärjer, m.
- ärjerlich
- ärjern
- Ärjernis, n.
- Arm, m.
- armesdick
- arm, adj.
- armselich
- Armselichkät
- Armel
- Ärmel, m.
- Enärme
- Armeⁿ-hus, n.
- Armeⁿ-recht, n.
- Armeⁿ-schein, m.
- Armes, f.
- arm-gottselich, adj.
- Armut, f.
- a-rompeln, intr. v.
- a-scheieren
- arr, adj. u. adv.
| Anne-mari, Annemerei Anna Maria.
PfWB Annels-bireⁿ Pl. Pü. eine Sorte Birnen, die etwa um Annatag (26. Juli) reif werden.
anner (der), anneri (de), annert (det) [ànər, ànəri, ànert Lix. Pl. de anərən, ánərər, ánəri, ánəres Bi.; anər, ánət D. Si.; anər Falk. Fo.; nərtən Bo.] intr. v. ander, der andere usw.: D'es annerschten gang Bo. Das isch mol ebbes annersch Falk. Dat moss än anescht od. aneschter mâchen Si. — Anescht [ânət] bedeutet in der Diedenhofener Ma. auch schwanger: Seng Frâ as anescht.
ännern [ènərn fast allg.] tr. v. ändern: das losst sich jetz nimmeh ä. Fo.
Ännerung [ènəru fast allg.; ènereən Si.] f. wie hd. Änderung.
Änres [ênrəs Sgd. Si.; ênərès Bo.; àndər Obd.] männl. Vorname Andreas. Spruch: Andreas Butterfass: schiss ins Häwel, mach danewe! Ri.
äns, änt s. ens.
an-schaffeⁿ [ânàfe fast allg.; uáfən D. Si.] tr. v. anschaffen. Bauernregel: Wenn's am erschte September ränt, so muss der Bur e Perd meh a. Wendungen: enem eni a. eine Frau verschaffen. Ebbes a. den Hausstand begründen bzw. vergrößern Ri.
An-schin [ąnin Bo.] m. Schein, Anschein, äußeres Gepräge: deï Sach hat keïn A.
an-schlan [ânlán fast allg.; –lawə Sbg. Ri. u. s.] tr. v. 1. anstoßen: de Kopp a. — 2. einen Ton anschlagen: er hat e grower [Bd. 1, S. 11a] Don angeschla. — 3. etwas dem Preis od. Wert nach bestimmen: ebbes a. fur sovil Mark, zum Pris vun sovil Mark erster Ansatz bei einer Versteigerung Ri. — 4. durch Anschlag veröffentlichen: ein Heiratsaufgebot im Gemeindekasten anschlagen: se sin angeschla. | |