- ahten, tr. v.
- Ail, f.
- Aile-gesiht, n.
- Aiw
- Ak, m.
- Ak-kaul
- Ak-kol, f.
- A-keiken
- Aker
- akereⁿ, tr. v.
- Akes, f.
- Akse-stil
- A-kommes, n.
- Akont, m.
- Akord, m.
- akordiereⁿ, refl. v.
- Äks
- äks, interj.
- Äl, m.
- Äl
- Äl
- Aleⁿ, Pl.
- a-le'en, tr. v.
- Alis
- all(e)-dach, adv.
- Alleda-jud
- Alleda-kleid
- alle-bed
- alleblack, adv.
- alle-falls, adv.
- alle-gebot, adv.
- alle-gemählich, adv.
- alle-ger, intr. v.
- alle-mal, adv.
- alle-mensch, pron. ind.
- allen-ennen, adv.
- allen-zwe, num.
- alle-rant
- aller-escht, adv.
- Aller-heljen-dach, m.
- alle-ritt, adv.
- aller-lä, adj.
- aller-manscht, adv.
- aller-mäscht, adv.
- Aller-selen, m.
- aller-welt-letscht-liderlich, adj.
- alle-wä, adv.
- alle-wil, adj.
- all-gescheit, adj.
- all-kehr, adv.
- all-schit
- all-zit, adv.
- Almas
- Almert, n.
- Alming, m.
- Almoseⁿ, n.
- allert, adj.
- a-lotzen, tr. v.
- als, adv.
- alt, adv.
- Alsch, m.
- als-furt, adv.
- alt, adj.
- âl-modesch
- alt-melkich, adj.
- Altar, m.
- Altars-kopp, m.
- Älter, n.
- Alterdum, n.
- alterdimlich, adj.
- altertemlech, adj.
- ältzen, intr. v.
- Alun, m.
- Alwe
- Am, m.
- a-machen, tr. v.
- Amacht, f.
- Amal, f.
- Ambarra, m.
- Ambarras-krëmer
- Ambarre, m.
- ambediereⁿ, tr. v.
- ambedierlich, adj.
- Ambel, f.
- Amber, m.
- Amblader, m.
- Amblock, f.
- Amelett, f.
- Am-ennel, n.
- Ämer, m.
- amesiereⁿ
- amesierlich, adj.
- ameseïerlech, adj.
- ames-lang
- Ämetz, f.
- Ämetze-hufe
- Ämetzeneier
- ami, adj.
- ämich
- amisant, adj.
| ahten [átən, Ptc. gəátət, gátət, gát Bo. Falk. Av.; ótən, uatən, uètən Si.] tr. v. achten auf etwas, bemerken: ich han en nit gât. — mhd. Lexer ahten.[Bd. 1, S. 5b] Ail [áil, Pl. –ən Demin. áiltχən D. Si. Rlf.] f. Eule Rda.: a macht en Gesicht, wie en A., die Knobloch schält Rlf. — En hot A'en eweï eng A. er hat scharfe Augen. — Zs. Aile-gesiht n. Si. Eulengesicht (Schimpfwort) s. a. II.
Aiw Auge s. Au.
Ak [ák, Pl. –ən D.] m. Nacken, Genick. — WLM lux. Âk LLU Ga. 16; baier. 1, 31 Ack. — Zs. Ak-kaul und Ak-kol f. D. Nackengrube.
A-keiken (nur im Pl.) D. Augen. — vgl. ndd. kîken (káik, kiken) gucken From. 3, 260; 5, 72; 5, 141; ndl. kiken.
Aker s. Acher.
akereⁿ [àkərə Grt.] tr. v. Ähren lesen. — schwäb. 119 ähere. (Die frühere Schriftsprache hatte noch »ähern« DWB Gr. Wtb. 1, 191). ahd. acharôn, ehirôn.
Akes [âkəs, Pl. –ən D. Lix. Falk.; áks Si.; àks Bo. Ri.; akst Fo.] f. Axt, Beil: Mer mänt, de hätscht ’s Brot met der A. geschnitt Lix. Ich zerschlaw d'r de A. uf em Kopp Drohung Ri. — baier. 1, 32 Ackes; mhd. Lexer ackes. — Zs. | |