Wörterbuchnetz
Lexicon musicum Latinum medii aevi Bibliographische AngabenLogo badw
 
ballematia bis barytonans (Bd. 1, Sp. 209 bis 210)
Abschnitt zurück Abschnitt vor
Artikelverweis ballematia [irrtümlich: Glocke, Glockenspiel erroneous: bell, glockenspiel]
[s.VII]
Isid. etym. 3, 22, 11: Cymbala acitabula quaedam /Bd. 1, Sp. 210/ sunt, quae percussa invicem se tangunt et faciunt sonum. Dicta autem cymbala, quia cum ballematia simul percutiuntur; cum enim Graeci dicunt σύν, βαλά ballematia (var. l.: Graeci enim cimbala ballematia dicunt. inde: Vocab. mus. p. 405: Cymbala Graece ballemantia dicuntur. Hier. Mor. 4 p. 21, 21: Dicta autem cymbala, quia cum balemacia simul percutiuntur. Inde enim Graeci dicunt cymbala balemaciae).
 
Artikelverweis 
barbara Dudelsack (angeblich volkstümliche Bezeichnung) bagpipe (alleged to be a vulgar term)
[s.XV]
Paul. Paulir. 7, 3, 1 p. 20: <O>rmfa, que a wulgo dicitur barbara, est instrumentum musicum habens tres fistulas et follem, quarum una fistula ab hominis ore dirigitur flatus in saccum coringialem. Et post replecionem sacci de spiritu humano fit compressio sacci sub ascellis et registracio <...>.
 
Artikelverweis 
barbiton (barbitus, barbitonus) -i m. et barbita -ae f. et barbitum -i n.; gr. βάρβιτος m. et βάρβιτον n.) Saiteninstrument (der Lyra ähnlich) string instrument (similar to the lyra) [syn.: cithara, lyra, leutum]
[s.IV]
Mart. Cap. 1, 36: barbito aurataque chely ac doctis fidibus (ad loc.: Remig. Aut. 23, 2: Barbitum genus est organi, instrumentum videlicet musicum ex ebore factum, unde et barbitum a barri, id est elefante, dicitur. sim. Remig. Aut. 483, 4). Mart. Cap. 9, 910: non chelys nec barbiton nec tetrachordon (ad loc.: Ioh. Scot. annot. 483, 4: ‚barbita‘ id est cithara). Mart. Cap. 9, 913: multiforme scit ciere barbiton (ad loc.: Ioh. Scot. annot. 485, 4: ‚barbiton‘ id est citharam. sim. Remig. Aut. 485, 3).
[s.VII]
Isid. etym. 3, 22, 3: plures eius (sc. citharae) species extiterunt, ut psalteria, lyrae, barbitae, phoenices et pectides (inde Hier. Mor. 4 p. 20, 8).
[s.IX-XII]
Gloss. Boeth. mus. 1, 2, 163, 2: citharae, barbita caeteraque diversi generis cordalia instrumenta.
[s.XIV]
Trad. Ptol. p. 285a: per istos (sc. numeros) cimbala et tintinnabula formantur; per istos fistulae sive aereae (ms.: eree, ed.: creae), vel calami mensurantur; per istos citharae resonant et barbitoni (cf. Quat. princ. 2, 21 p. 217b: ... per istos fistulae sive aereae sive de calamo mensurantur; per istos citharae et viellae resonant).
[s.XV]
Nicol. Burt. 3, 22, 206: Quid valeat numeris et barbiton ipsa canoris / Orpheus est testis, testis Aryon erit. Ioh. Tinct. inv. p. 41: lyra (si Porphyrioni credimus) dicitur barbitus. Ad quem ipse Flaccus per eandem figuram: „... age dic Latinum, barbite, carmen.“ Verum nunc vulgus eam ubique leutum appellat. Adam Fuld. 2, 17: Donet et Euterpe tibias, Polonia iungat / barbiton.
 
Artikelverweis 
baryphonizans (de βαρύφωνέω) tief klingend deep-sounding
[s.XV]
Adam Fuld. 2, 17: Ego quoque omnem cantum primi toni in lichanos meson finire cogor propter organum: nam baryphonizans - - - (?) diapason lichanos hypaton in hypothesi attingere non valuit vera voce.
 
Artikelverweis 
barytonans