Wörterbuchnetz - Lexicon musicum Latinum medii aevi

aspiratum -i n. Hauchlaut — aspiration
[s.XV]
Anon. Tegerns. I p. 105: in cantu aspirata fieri non debent ha he hi ho hu.

aspiro -avi, -atum, -are Atem holen, einatmen — to take a breath, breath in
[s.XV]
Anon. Tegerns. I p. 105: in silbis condependentibus aspiranda morula fieri non debet.

assonantia -ae f. (de asonantia, absonantia ?) Dissonanz — dissonance [opp.: consonantia]
[s.XIV-XV]
Contr. Quoniam hom. 1, 6: Et quia dis in multis sonat discordiam, ut patet <in> concordare et discordare, non quod discordia sonet in ista dictione (sc. ‚discantus‘) aliquod inconveniens, sed quandam differentiam erga cantum planum, quam consonanciam aut assonanciam dicimus vel perfectum et inperfectum, quod idem est. cf. Gümpel/Sachs, Vich 208 p. 104 sq.

assono -ui, -are zusammenklingen — to harmonize
[s.XI]
Frut. brev. 10 p. 66: Intervalla novem dabit haec lex agnitionem / Primus habet limma, quo non vox strictior ulla / Assonat huic phthongus subiectum limma secundus.
[s.XV]
Ioh. Tinct. pr. 1, 6, 30: Quo fit, ut Pythagorici dicant Pythagoram concordantiam diapente ex emyolia, quom audiverit binos malleos, quorum primus sex aut octo ponderum, alter novem aut duodecim erat, assonantes nasci percepisse.

assono -are (de asonare, absonare ?) nicht zusammenklingen, dissonieren — to sound dissonant (of simultaneous pitches) [opp.: consonare]
[s.XIV-XV]
Contr. Quoniam hom. 3, 1: De specierum divisione ne quid dubii vobis obnubiletur, eas in duobus partimur membris ut perfectum et inperfectum aut consonans et assonans. ... Dicuntur consonantes quasi consonum sonum reddentes, et assonantes quasi ab a, quod est sine, et sonus, quasi sine sono consono. cf. Gümpel/Sachs, Vich 208 p. 104 sq.

asta v. hasta

astropha v. LmL apostropha

astus Neumenbezeichnung unbekannter Bedeutung — term of undetermined meaning that designates a neume
[s.XI]
Neum. Scandicus p. 57: Astus . cf. Floros, Neumenkunde 3, tab. 104

atelni Neumenbezeichnung unbekannter Bedeutung — term of undetermined meaning that designates a neume
[s.XI-XII]
Neum. Prima p. 195: Atelni .

atomus -i m. 1. kleinstes Intervall 2. kleinste Zeiteinheit zur Bestimmung der Mensuralnotenwerte — 1. the smallest interval 2. the smallest temporal unit used to determine a mensural note value
1 kleinstes Intervall — the smallest interval
[s.XI]
Frut. brev. 10 p. 66: Intervalla novem dabit haec lex agnitionem / Primus habet limma quo non vox strictior ulla / Assonat huic phthongus subiectum limma secundus / Emicat inde tonus connexo limmate ternos / Quatuor atque modum /Bd. 1, Sp. 150/ quartum dat vis athomorum.
[s.XIV]
Arn. Gill. 78: tonos librate dividit in semitonia, et semitonia in athomos indivisibiles garritat.
2 kleinste Zeiteinheit zur Bestimmung der Mensuralnotenwerte — the smallest temporal unit used to determine a mensural note value
[s.XIV]
Ioh. Vetul. 4, 1 - 45, 2 passim. Ioh. Vetul. 5, 2: De hora nascuntur puncta quattuor. Punctus habet momenta decem. Momentum habet uncias duodecim. Uncia habet atomos 54. Et est notandum, quod ab ista uncia musicus accipit tempus rectum et perfectum, tamen neque maius neque minus sed mediocriter, quod principaliter consistit in forma quadrangulari. Ioh. Vetul. 11, 4: Numerus est secundum philosophum collectio de unitatibus congregata. Et ita secundum musicum est congregatio notarum vel atomorum in uno corpore. Ioh. Vetul. 19, 4: Simplex minima quoad vocem est sicut atomus quoad tempus. Et sicut per atomum recolitur tempus, sic per minimam simplicem mensurae vocum de gradu ad gradum reducuntur ad maiores. Ioh. Vetul. 26, 1: Divisio temporis prout spectat ad musicum est cognitio numerorum divisionum, qui numeri cognoscuntur per figuras ordinatas ut inferius patebunt, per quas figuras mensura temporum potest haberi secundum atomos ordinatas. Ioh. Vetul. 30, 8: minima, quae descendit a supradictis divisionibus, potest dividi usque ad atomum et reduci ad supradictam largam. Ioh. Vetul. 36, 3: a tempore perfecto maiore (sc. incipiendum est), quod continet in se valorem atomorum 72, particularum vocis 36 et minimarum 12 de prolatione tamen maiore. Ioh. Vetul. 38, 2: minor de prolatione maiori 12 atomorum est valoris. cf. Hammond, Johannes Vetulus p. 17 s.; Gallo, Notationslehre p. 323 s.

[atonatio] ex errore ed. pro a tonando
[s.XV]
Trad. Holl. II 23 p. 20 (p. 423b)