Wörterbuchnetz - Lexicon musicum Latinum medii aevi

asperitudo -inis f. Dissonanz — dissonance [opp.: suavitudo]
[s.XV]
Ioh. Tinct. contr. 1, 12, 10: omnis tertiadecima ... a veteribus musicis inter discordantias numerabatur. Et profecto eam per se positam plus asperitudinis quam suavitudinis inferre sensibus aures meae percipiunt.

aspiratio -onis f. 1. Atemzug 2. das Atemholen, Einatmen 3. Hauchlaut — 1. a breath 2. (act of) taking a breath, breathing in 3. aspiration
1 Atemzug — a breath [syn.: anhelitus]
[s.XIII]
Inst. patr. 10: Ammonemus itaque, ut una aspiratione sive uno anhelitu usque ad punctum rithmice vel metrice psallamus.
2 das Atemholen, Einatmen — (act of) taking a breath, breathing in
[s.XIV]
Ioh. Mur. lib. p. 57b: Pausa dicitur vocum amissio seu aspiratio (inde Goscalc. 3, 9 p. 178, 12. Trad. Phil. III p. 10. Prosd. exp. 85, 2-8. Ugol. Urb. 3, 9-1, 2-6. Ugol. Urb. 3, 9-1, 11-21. Guil. Dufay p. 388. Nicol. Burt. 3, 6, 37. Diff. mus. 54) Anon. Mediol. 5, 1: pausa est aspiracio vocum. Anon. Couss. V p. 216, 17: quia propter aspirationes pause cantans ibi deciperetur.
[s.XV]
Prosd. mens. p. 223b: per ipsam pausationem nihil aliud nobis denotatur quam quedam privatio sive aspiratio vocis sive quoddam silentium. ibid. sim. Ugol. Urb. 3, 9-1, 10: dicitur pausa vocis aspiratio, quia quiescendo et pausando inspirat et expirat homo, ut post pausam melodiam voce significet. Anon. La Fage III p. 242: Quid est ochetus? Est aspiratio mensurata.
3 Hauchlaut — aspiration
[s.XV]
Conr. Zab. tract. BM 6: Item cavendum est valde, ne quis vocem suam cum aspiratione quadam sive etiam cum quadam violenta extorsione vel cum impetu emittat. Conr. Zab. chor. 6, 16: verba, quae cantantur, nullum h penitus habeant, quod haud dubium non est cantare satis urbaniter, /Bd. 1, Sp. 149/ sed nimis rusticaliter audemus dicere. ... Ab huiusmodi igitur aspirationibus cantum deturpantibus eiusque suavitatem auferentibus merito venit abstinendum. v. signum aspirationis

aspiratum -i n. Hauchlaut — aspiration
[s.XV]
Anon. Tegerns. I p. 105: in cantu aspirata fieri non debent ha he hi ho hu.

aspiro -avi, -atum, -are Atem holen, einatmen — to take a breath, breath in
[s.XV]
Anon. Tegerns. I p. 105: in silbis condependentibus aspiranda morula fieri non debet.

assonantia -ae f. (de asonantia, absonantia ?) Dissonanz — dissonance [opp.: consonantia]
[s.XIV-XV]
Contr. Quoniam hom. 1, 6: Et quia dis in multis sonat discordiam, ut patet <in> concordare et discordare, non quod discordia sonet in ista dictione (sc. ‚discantus‘) aliquod inconveniens, sed quandam differentiam erga cantum planum, quam consonanciam aut assonanciam dicimus vel perfectum et inperfectum, quod idem est. cf. Gümpel/Sachs, Vich 208 p. 104 sq.

assono -ui, -are zusammenklingen — to harmonize
[s.XI]
Frut. brev. 10 p. 66: Intervalla novem dabit haec lex agnitionem / Primus habet limma, quo non vox strictior ulla / Assonat huic phthongus subiectum limma secundus.
[s.XV]
Ioh. Tinct. pr. 1, 6, 30: Quo fit, ut Pythagorici dicant Pythagoram concordantiam diapente ex emyolia, quom audiverit binos malleos, quorum primus sex aut octo ponderum, alter novem aut duodecim erat, assonantes nasci percepisse.

assono -are (de asonare, absonare ?) nicht zusammenklingen, dissonieren — to sound dissonant (of simultaneous pitches) [opp.: consonare]
[s.XIV-XV]
Contr. Quoniam hom. 3, 1: De specierum divisione ne quid dubii vobis obnubiletur, eas in duobus partimur membris ut perfectum et inperfectum aut consonans et assonans. ... Dicuntur consonantes quasi consonum sonum reddentes, et assonantes quasi ab a, quod est sine, et sonus, quasi sine sono consono. cf. Gümpel/Sachs, Vich 208 p. 104 sq.

asta v. hasta

astropha v. LmL apostropha

astus Neumenbezeichnung unbekannter Bedeutung — term of undetermined meaning that designates a neume
[s.XI]
Neum. Scandicus p. 57: Astus . cf. Floros, Neumenkunde 3, tab. 104

atelni Neumenbezeichnung unbekannter Bedeutung — term of undetermined meaning that designates a neume
[s.XI-XII]
Neum. Prima p. 195: Atelni .