Wörterbuchnetz
Lexicon musicum Latinum medii aevi Bibliographische AngabenLogo badw
 
asma bis assonantia (Bd. , Sp.  bis Bd. 1, Sp. 149)
Abschnitt zurück Abschnitt vor
Artikelverweis [asma] ex errore ed. pro schisma (ms.: cisma) Ps.-Mur. interv. p. 310a-b.
 
Artikelverweis 
asonantia v. LmL assonantia
 
Artikelverweis asono v. LmL assono
 
Artikelverweis asper -a, -um 1. rauh, scharf, hart 2. mißtönend, dissonant1. harsh, sharp, hard 2. dissonant
1 rauh, scharf, hart (als Klangqualität)harsh, sharp, hard (with reference to quality of sound) [syn.: durus, raucus, incitatus, iniucundus; opp.: lascivus, levis]
a den Klang von Singstimme und Instrument betreffendwith reference to the sound of the voice or an instrument
[s.IV]
Macrob. 2, 1, 5: Sed is sonus, qui ex qualicumque aeris ictu nascitur, aut dulce quiddam in aures et musicum defert, /Bd. 1, Sp. 144/ aut ineptum et asperum personat.
[s.VII]
Isid. etym. 3, 20, 13: Aspera vox est rauca, et quae dispergitur per minutos et indissimiles pulsus (inde Aurelian. 5, 22. Hier. Mor. 4 p. 18, 9. Walt. Odingt. 2, 10, 23. Iac. Leod. spec. 1, 26, 19: Soni asperi sunt, qui disperguntur ... Fr. Gafur. extr. 6, 9, 7).
[s.XIII-XIV]
Walt. Odingt. 2, 10, 27: In aspera (sc. voce) vero et consonum auditum offendit.
[s.XV]
Georg. Ans. 2, 137: cum folles aerem sonitum per canas facturum eodem vigore per longiores impellunt et breviores, per ampliores et artiores, quietum magis et gravem sonum longiores et ampliores, contra magis asperum et acutum breviores et artiores. al. Ioh. Hoth. exc. p. 29. Mich. Keinsp. 3, 45: Graves dicuntur, gravem enim et asperum habent sonum.
b für Transpositionsskalen und Tonartenwith reference to the Greek and medieval modes
[s.VI]
Boeth. mus. 1, 1 p. 180, 29: si vel per lasciviores modos inverecundum aliquid, vel per asperiores ferox atque immane mentibus illabatur (ad loc.: Gloss. Boeth. mus. 1, 1, 287: ‚per asperiores‘ [ut] per Phrigium [modum].) (inde Hier. Mor. 8 p. 37, 3. Guill. Pod. 4, 19).
[s.IX-XII]
Gloss. Boeth. mus. 1, 1, 219: ‚incitatioribus‘ (sc. modis) asperis. Gloss. Boeth. mus. 1 ,1, 231: ‚lydius modus‘ asper. Gloss. Boeth. mus. 1, 1, 287: ‚per asperiores‘ [ut] per Phrigium [modum]
[s.IX-X]
Reg. Prum. 5, 67: durior atque ferocior mens vel asperioribus (sc. modis) gaudet, vel asperioribus incitatur (sim. Compil. Paris. II p. 77. Iac. Leod. spec. 1, 3, 10. Ugol. Urb. 1, 47, 21; cf. Boeth. mus. 1, 1 p. 180, 14).
[s.XII]
Anon. Pannain p. 109: qui asperiores sunt, asperioribus utuntur modis; qui mansueti mediocribus, qui vero lascivi mollibus et iocundis (sim. Compil. Paris. II p. 78; cf. Boeth. mus. 1, 1 p. 181, 5).
[s.XIII-XIV]
Walt. Odingt. 3, 9, 2:lascivus animus lascivioribus delectatur modis, asperior autem mens asperioribus seu incitatioribus (ed.: asperior, seu incitatoribus) emollitur modis. Quat. princ. 1, 11 p. 204a.
[s.XV]
Fr. Gafur. pract. 3, 15: Quum vero verba indignationem et increpationem dicunt, asperos decet sonos et duriores emittere, quod tertio ac septimo tono plerumque solitum est ascribi.
c für Tongeschlechterwith reference to the melodic genera
[s.IX-XII]
Gloss. Boeth. mus. 1, 1, 445: chromaticum genus, i. molle, colorabile; phrigium (?), i. durum et asperum ; enarmonicum, i. temperamentum ab utroque.
[s.XIV]
Ioh. Mur. spec. 2, 83: non dubito, dura et aspera iniucundaque esset illa musica istorum duorum modorum (sc. chromatici et enarmonici). Quat. princ. 2, 15 p. 214a: genus vero enarmonicum, quod est nimis durum et asperum (sim. Anon. Ellsworth 5 p. 232. Orig. et eff. 3, 2). Quat. princ. 2, 15 p. 214b: ut pueri et homines in diatonica musica informentur, quae modesta est ... quia medium est inter nimis lascivos et nimis asperos sonos (sim. Anon. Ellsworth 5 p. 232. Orig. et eff. 3, 4).
[s.XV]
Orig. et eff. 22, 3: genus enarmonicum transit de duro ad asperius. Ugol. Urb. 5, 41, 8: Diatonicum quidem primum melorum genus durius aliquanto et naturalius est, cuius cantilena duras asperasque tenet melodias. Ugol. Urb. 5, 45, 24: Vox enim humana ea duo genera (sc. chromaticum et enarmonicum) non concordat ... tametsi ii instrumentorum exercitio utebantur, id est, dura, aspera et iniucunda erant. Georg. Ans. 2, 15: Cantus hic (sc. diatonicus) est visus asper nimis. Fr. Gafur. pract. 3, 13: diatonici generis asperioris.
d für Melodienwith reference to melodies
[s.IX-XII]
Gloss. Boeth. mus. 1, 1, 613: aspera vel dulcia carmina.
[s.XIII]
Hier. Mor. 24 p. 179, 5: cum cantus tonorum non implens vel transgrediens limina ex asperioribus modis, puta ex unisono usque etiam ad XX notas pluries /Bd. 1, Sp. 145/ ingeminato, similiter et ex ditono, ex diatesseron ... et ex diapason conficitur.
[s.XIV]
Trad. Holl. I p. 161: totius cantus dulcis et aspera modulatio. al.
[s.XV]
Georg. Ans. 1, 76: cantus asper et incomptus.
e für Intervallspecieswith reference to species of intervals
[s.IX-X]
Mod. Ecce modorum 7: Diatesseron, quae in fine habet semitonium, asperior est, quae in medio, levior est.
[s.XIII-XIV]
Engelb. Adm. 4, 3: in secunda et tertia specie diapente, ubi tres toni semitonium praecedunt vel sequuntur, durior et asperior est fragor consonantiae. ibid. al.
f zur Charakterisierung des  quadratumwith reference to the character of  quadratum
[s.XIII]
Mus. man. 22, 10: Nota vero tonum resonans, scilicet mi, quia sonum durum facit et asperum, litterae suae quidem sicut prius sed ad differentiam ⋅b⋅ mollis taliter quadratae ⋅⋅ congrue supponitur. al. Hier. Mor. 12 p. 50, 22: inter VI voces, ex quibus scilicet constat quilibet cantus, duae in sono sunt signanter sibi oppositae, una videlicet, quae dura et aspera in sui pronuntiatione est, scilicet mi, alia vero, quae molliter pronuntiatur, scilicet fa. al.
[s.XIV]
March. luc. 11, 4, 158: nam si finis cantaretur per ⋅⋅ quadrum, non esset eadem consequentia cum repetenda, que per ⋅b⋅ rotundum necessario modulatur, sed duricia aspera et iniocunda (inde Bonav. Brix. 15, 97).
[s.XV]
Ugol. Urb. 1, 162, 12: Nam ubi in protho, deutero, et cetera, ⋅⋅ duro mediante iniucunda vel aspera neumarum series ordinatur. Trad. Holl. III 2 p. 20. Ioh. Tinct. exp. 5, 5: mi durum, id est asperum. al. Ioh. Hoth. exc. p. 38. Adam Fuld. 2, 2. Fr. Gafur. theor. 5, 6. Fr. Gafur. pract. 1, 4. Szydlov. 3 p. 16.
g als alternative Bezeichnung für das ‚hexachordum durum‘as alternative term for the hexachordum durum
[s.XIV]
Trad. Holl. I p. 169: Claves enim litterae vocum dicuntur, quia per eas cantus et proprietates vocum, quae trina vocum determinatione dicuntur, asperarum videlicet, mollium et mediocrum, velut quadam clave ferrea reserantur. Trad. Holl. I p. 170: Cantus autem est modulatio vocis naturalis vel instrumentalis regulis artis musicae coartata. Et iuxta triplicem soni proprietatem in triplici differentia reperitur, videlicet durus sive asper, naturalis sive planus et mollis sive dulcis cantus (sim. Trad. Holl. III 2 p. 20. Szydlov. 3 p. 16).
[s.XV]
Mich. Keinsp. 5, 10: ⋅♮⋅ mi. ⋅♮⋅ clavis et insignitiva, mi vox est tertia asperi primi. al.
2 mißtönend, dissonant (bei Intervallen)dissonant (with reference to intervals) [syn.: iniucundus, dissonus]
[s.VI]
Boeth. mus. 1, 8 p. 195, 9: Dissonantia vero est duorum sonorum sibimet permixtorum ad aurem veniens aspera atque iniucunda percussio (inde Reg. Prum. 8, 5. Anon. Bernh. 2, 63. Ton. Gratianop. p. 49. Ton. Vatic. 12, 1 p. 190. Ioh. Aegid. 11, 8. Hier. Mor. 15 p. 63, 12. March. luc. 5, 2, 2. Iac. Leod. spec. 2, 7, 1. Quat. princ. 1, 12 p. 204b. Anon. Michaelb. II p. 48. Ioh. Cicon. mus. 1, 63 p. 218, 5. Ugol. Urb. 2, 3, 21. Fr. Gafur. 7, 2, 1. Bart. Ram. 2, 1, 1 p. 63. Nicol. Burt. 1, 9, 58. Diff. mus. 41. Fr. Gafur. theor. 2, 3. Guill. Pod. 1, 6. Anon. La Fage III p. 243).
[s.XIV]
March. luc. 5, 2, 6: ut dicit Ysidorus: „dyaphonie sunt voces discrepantes sive dissone“, in quibus non est iocundus sed asperus sonus (inde Fr. Gafur. extr. 7, 2, 3). Iac. Leod. spec. 2, 7, 6-9. al. Gen. disc. Postquam 36: quando unus cantus ascendit, alter descendat et non se inveniant in dissonancia in pluri quam in uno tempore, quia nimis foret asperum in auditu.
[s.XV]
Nicol. Cap. p. 311: Dissonantia est dura collisio et aspera vocis permixtio. Ugol. Urb. 1, 26, 2: tritonus, qui nullius consonantiae dicitur esse causa nec propinqua nec remota eo, quod propter eius asperam duritiem in nulla cadit consonantiae coniunctione (inde Fr. Gafur. extr. /Bd. 1, Sp. 146/ 7, 8, 1). al. Georg. Ans. 2, 13: voces inflexione ad asperas aliquando et ad melos et mediocres qualitate. Ioh. Tinct. contr. 2, 17, 4: diapente tamen ac diapente supra diapason et diapente supra bisdiapason non tam asperae per huiusmodi semitonia chromatica discordant ut caeterae. Ioh. Hoth. exc. p. 47. Fr. Gafur. theor. 5, 1: Est enim adiunctum hoc sinemenon tetracordum et cum corda mese ligatum ad demulcendam tritoni duriciem, cuius dissonum asperumque modulamen ars abicit. al. Compend. mus. 34. Contr. Volens igitur p. 382: Et dissonantia est diversorum sonorum pronuntiatio dans vel reddens sonum asperum et iniucundum auditui humano.
adv. aspere 1. rauh, scharf, hart 2. mißtönend, dissonant1. in a harsh, piercing, or rough manner 2. dissonantly
1 rauh, scharf, hart (als Klangqualität)in a harsh, piercing, or rough manner (with reference to quality of sound) [syn.: sonorose, surde; opp.: molliter]
a für Melodien mit  quadratumwith reference to melodies with  quadratum
[s.XII]
Guido Aug. p. 152a: inventum (⋅b⋅ rotundum) propter auferendam asperitatem tritoni non tamen in quolibet cantu, sed ubi asperius sonat. Anon. La Fage I 13, 9: Ubi enim cantus asperius sonat, ⋅b⋅ rotundum in loco ⋅⋅ quadrati ad temperandum tritonum furtim interponitur. al.
b für Intervallspecieswith reference to species of intervals
[s.XIII-XIV]
Engelb. Adm. 4, 3: prima et quarta (sc. species diatessaron) habent semitonium in medio, et ideo suavius resonant, secunda habet semitonium in principio, quarta in fine, et ideo surdius sonant et asperius.
c als Charakterisierung des ‚hexachordum durum‘with reference to the sound characteristic of the hexachordum durum
[s.XIV]
Trad. Holl. I p. 170: Naturalis autem cantus, quoniam naturam utriusque praemissorum sapiens nec nimis aspere, nec nimis molliter sonans mediocriter progreditur (sim. Trad. Holl. III 2 p. 20).
d für Transpositionsskalen und Tonartenwith reference to the Greek and medieval modes
[s.XV]
Ugol. Urb. 1, 47, 15: Hypophrygius vero non tam aspere sonat. Ugol. Urb. 1, 94, 10: Levatur tertius (sc. tonus) aspere.
e zur Charakterisierung des  quadratumwith reference to the sound characteristic of  quadratum
[s.XV]
Trad. Holl. III 2 p. 21: cantus per ⋅h⋅ durum aspere (glossa: i. e. sonorose) cantatur sed per ⋅b⋅ molle molliter.
f zur Klangcharakterisierung der oberen Oktave (‚acutae‘)with reference to the sound characteristic of the upper octave (‚acutae‘)
[s.XV]
Trad. Holl. III 3 p. 24: alie octo dicuntur acute, (glossa: sc. ideo, quia accute et aspere in omni (ms.; ed.: omne) cantu debent proferri).
2 mißtönend, dissonant (bei Intervallen)dissonantly (with reference to intervals) [syn.: iniucunde, dissone, rauce, inconsone; opp.: dulciter]
[s.XIV]
Ioh. Mur. comp. 6, 4: [dissonantia per oppositum diffinitur, cum illa mixtura sonorum aspere pertulitur in auditum].
[s.XV]
Ugol. Urb. 2, 3, 22: duo soni, dum sibimet permiscentur, in voce secunda vel septima asperrime in iniucundissime feriunt auditum. al. Georg. Ans. 1, 128: dissone quidem et he quas ecmeles nominant, aspere item et rauce, nullos produnt concentus. Fr. Gafur. extr. 7, 1, 7: si voces discrepant a concordia et equalitate soni, tunc fiunt inconsone ac aspere auribus. Ioh. Tinct. contr. 1, 1, 5: Quaequidem mixtura aut dulciter auribus consonat, et sic est concordantia, /Bd. 1, Sp. 147/ aut aspere dissonat et tunc est discordantia.
 
Artikelverweis 
asperitas -atis f. 1. Rauheit, Schärfe, Härte 2. Dissonanz1. harshness, sharpness, hardness 2. dissonance
1 Rauheit, Schärfe, Härte (als Klangqualität)harshness, sharpness, hardness (as quality of sound) [syn.: durities; opp.: dulcedo]
a bei Transpositionsskalen und Tonartenwith reference to the Greek and medieval modes
[s.IX-XII]
Gloss. Boeth. mus. 1, 1, 311. Gloss. Boeth. mus. 1, 1, 312: Si fuerint (sc. modi) ad asperitatem, adficient mentem asperitate, si ad dulcedinem, adficient mentem dulcedine.
[s.XIII]
Mus. man. 31, 18: Semitonium, de quo praecipue totius musicae nascitur simphonia, quia tonorum rigorem temperat et asperitatem (sim. Mus. man. 18, 6. Hier. Mor. 12 p. 53, 3). Anon. Hailspr. 4 p. 69: In primo et secundo tono non inconvenienter admittitur ⋅b⋅ quoque propter asperitatem.
[s.XV]
Ugol. Urb. 1, 92, 2: Octavus tropus ... nec asperitate sui neminem contristari permittit nec sua blanditie facit lascivire.
b den Klang von Singstimme und Instrument betreffendwith reference to the sound of a voice or an instrument
[s.XII]
Theinr. Dov. 1, 6, 9: cum unisoni se habeant ad se secundum quantitatem, differant quoque a se planitie (ms.; ed.: planitiae) sonitus et asperitate.
[s.XIII-XIV]
Engelb. Adm. 3, 12: dulcius sonant et suavius delectant in superiori diapason cantando ascendentes, quam ad easdem voces in gravibus revertentes, quod difficultatem et asperitatem vocum cantantium indicaret.
[s.XV]
Ugol. Urb. 1, 1, 3: nulla diaphoniae disparitas, nulla duritiei asperitas. Ioh. Hoth. exc. p. 47: sonorum alius asper, alius lenis sive mollis dici potest, quoniam asperitas et lenitas eidem corpori accidere possunt ... Nam asperitas in sonis ab inaequalitate partium corporis percussi proficiscitur, lenitas vero ab eius aequalitate.
c in der Melodiewith reference to melody
[s.XIII-XIV]
Engelb. Adm. 3, 8: quia secundum Isidorum asperitas esset in cantu et indistinctio per frequentem casum et violentam elevationem multorum tonorum post invicem.
d zur Charakterisierung des  quadratumwith reference to the sound characeristic of  quadratum
[s.XIV]
Trad. Holl. I p. 172: ponitur ⋅b⋅ molle vel ⋅h⋅ quadrum, quae in se non possunt mutare, ut simili ratione ostendant ibi sine sillabarum mutatione vocem secundum asperitatem vel lenitatem per se variari.
[s.XV]
Ioh. Olom. 4 p. 12: Temperat enim ⋅b⋅ molle, dum necessitas aut commoditas accidit, ⋅♮⋅ duri duritiam modis in limitibus commutatis, ut sic delectabilis causaretur varietas, ne crebra cantus asperitas fastidium auditoribus generaretur. Ugol. Urb. 1, 14, 9: ⋅B⋅ mollis et ⋅⋅ quadri, quarum discordia ex asperitate mollitieque consurgit (sim. Ugol. Urb. 1, 16, 14. Ugol. Urb. 1, 17, 2). Ugol. Urb. 1, 160, 6: dura ⋅⋅ duri asperitas. Ugol. Urb. 1, 161, 16 - 1, 163, 9. Fr. Gafur. extr. 5, 5, 3. Fr. Gafur. extr. 5, 9, 4: fa ⋅b⋅ mollis et mi ⋅♮⋅ quadri proprietates mollitie et duritie sive asperitate ad invicem contrariantur. Fr. Gafur. extr. 5, 9, 5.
e bei Tongeschlechternwith reference to the melodic genera
[s.XV]
Erasm. Hor. p. 87a: secundum genus, quod chromaticum dicitur, scilicet genus declinans ab asperitate.
2 Dissonanzdissonance [syn.: durities, absurditas; opp.: dulcedo]
[s.XII]
Guido Aug. p. 152a: inventum (sc. ⋅b⋅ rotundum) propter auferendam asperitatem tritoni. Ton. Cist. p. 266b: non praetermittentes quandoque ⋅b⋅ rotundum pro asperitate tritoni (sim. Anon. Cist. I 10 p. 35. inde Ioh. Aegid. 12, 29).
[s.XIII]
Vers. Postquam pro 62: duriciem /Bd. 1, Sp. 148/ (glossa: id est asperitatem cantus) trytoni (glossa: scilicet ⋅b⋅ molle) maturet.
[s.XIV]
Ioh. Boen mus. 4, 42.
[s.XV]
Ugol. Urb. 1, 26, 2-3. Ugol. Urb. 1, 26, 4: tritoni asperitatem. Ugol. Urb. 1, 28, 5. Ugol. Urb. 1, 34, 3. Ugol. Urb. 1, 43, 2. Ugol. Urb. 1, 159, 9-20. Ugol. Urb. 2, 25, 19: non continue per consonantias imperfectas sive dissonantias absque alicuius perfectae consonantiae interpositione contrapunctemus, quia tunc non esset harmoniam componere, qua fulget musica, sed duritiem et asperitatem incurrere, quam respuit. Conr. Zab. tract. PP 10: licet in antiquis cantibus nunnumquam inveniatur (sc. tritonus), a modernis tamen propter asperitatem et absurditatem eius respuitur. Fr. Gafur. extr. 7, 8, 2-3. Fr. Gafur. extr. 7, 8, 3: tritoni asperitatem. Ioh. Tinct. contr. 1, 7, 6: omnis sexta ... apud antiquos discordantia reputabatur ... aurium mearum iudicio per se audita, hoc est sola, plus habet asperitatis quam dulcedinis. Ioh. Tinct. contr. 1, 7, 16. Ioh. Tinct. contr. 1, 10, 12. Ioh. Tinct. contr. 1, 12, 35: tertiaedecimae asperitatem. Ioh. Tinct. contr. 1, 17, 16. Ioh. Tinct. contr. 1, 17, 29: vicesimae asperitatem. Ioh. Tinct. contr. 2, 1, 7: Quemadmodum enim ex separatione duorum cordium ab uniformitate mutui consensus amaritudo inimicitiae oritur, ita ex duabus vocibus sibi invicem non consentientibus asperitas discordantiae producitur. Nicol. Burt. 1, 13, 81: tritoni asperitatem. Nicol. Burt. 1, 20, 100. Nicol. Burt. 3, 20, 165. Fr. Gafur. theor. 5, 5: ad delimandam asperitatem tritoni. Fr. Gafur. theor. 5, 6. Guill. Pod. 1, 15: in dissonantie manent asperitate. Fr. Gafur. pract. 1, 2. Fr. Gafur. pract. 1, 4: tritoniaeam ⋅b⋅ fa positione mollificet asperitatem. Fr. Gafur. pract. 3, 11.
 
Artikelverweis 
asperitudo -inis f. Dissonanzdissonance [opp.: suavitudo]
[s.XV]
Ioh. Tinct. contr. 1, 12, 10: omnis tertiadecima ... a veteribus musicis inter discordantias numerabatur. Et profecto eam per se positam plus asperitudinis quam suavitudinis inferre sensibus aures meae percipiunt.
 
Artikelverweis 
aspiratio -onis f. 1. Atemzug 2. das Atemholen, Einatmen 3. Hauchlaut1. a breath 2. (act of) taking a breath, breathing in 3. aspiration
1 Atemzuga breath [syn.: anhelitus]
[s.XIII]
Inst. patr. 10: Ammonemus itaque, ut una aspiratione sive uno anhelitu usque ad punctum rithmice vel metrice psallamus.
2 das Atemholen, Einatmen(act of) taking a breath, breathing in
[s.XIV]
Ioh. Mur. lib. p. 57b: Pausa dicitur vocum amissio seu aspiratio (inde Goscalc. 3, 9 p. 178, 12. Trad. Phil. III p. 10. Prosd. exp. 85, 2-8. Ugol. Urb. 3, 9-1, 2-6. Ugol. Urb. 3, 9-1, 11-21. Guil. Dufay p. 388. Nicol. Burt. 3, 6, 37. Diff. mus. 54) Anon. Mediol. 5, 1: pausa est aspiracio vocum. Anon. Couss. V p. 216, 17: quia propter aspirationes pause cantans ibi deciperetur.
[s.XV]
Prosd. mens. p. 223b: per ipsam pausationem nihil aliud nobis denotatur quam quedam privatio sive aspiratio vocis sive quoddam silentium. ibid. sim. Ugol. Urb. 3, 9-1, 10: dicitur pausa vocis aspiratio, quia quiescendo et pausando inspirat et expirat homo, ut post pausam melodiam voce significet. Anon. La Fage III p. 242: Quid est ochetus? Est aspiratio mensurata.
3 Hauchlautaspiration
[s.XV]
Conr. Zab. tract. BM 6: Item cavendum est valde, ne quis vocem suam cum aspiratione quadam sive etiam cum quadam violenta extorsione vel cum impetu emittat. Conr. Zab. chor. 6, 16: verba, quae cantantur, nullum h penitus habeant, quod haud dubium non est cantare satis urbaniter, /Bd. 1, Sp. 149/ sed nimis rusticaliter audemus dicere. ... Ab huiusmodi igitur aspirationibus cantum deturpantibus eiusque suavitatem auferentibus merito venit abstinendum. v. signum aspirationis
 
Artikelverweis 
aspiratum -i n. Hauchlautaspiration
[s.XV]
Anon. Tegerns. I p. 105: in cantu aspirata fieri non debent ha he hi ho hu.
 
Artikelverweis 
aspiro -avi, -atum, -are Atem holen, einatmento take a breath, breath in
[s.XV]
Anon. Tegerns. I p. 105: in silbis condependentibus aspiranda morula fieri non debet.
 
Artikelverweis 
assonantia -ae f. (de asonantia, absonantia ?) Dissonanzdissonance [opp.: consonantia]
[s.XIV-XV]
Contr. Quoniam hom. 1, 6: Et quia dis in multis sonat discordiam, ut patet <in> concordare et discordare, non quod discordia sonet in ista dictione (sc. ‚discantus‘) aliquod inconveniens, sed quandam differentiam erga cantum planum, quam consonanciam aut assonanciam dicimus vel perfectum et inperfectum, quod idem est. cf. Gümpel/Sachs, Vich 208 p. 104 sq.