Wörterbuchnetz
Lexicon musicum Latinum medii aevi Bibliographische AngabenLogo badw
 
bis maior (Bd. 2, Sp. 393 bis 398)
Abschnitt zurück Abschnitt vor
Artikelverweis M, m 1. Markierungspunkt in Mensuren 2. Tonbuchstabe 3. Ausführungshinweis 4. Kennbuchstabe (Mensurzeichen) für den Modus perfectus 5. Kennbuchstabe (Mensurzeichen) für den Modus 1. letter that designates a specific point in measurements 2. letter that designates a note 3. direction for performance 4. letter (mensural symbol) that indicates modus perfectus 5. letter (mensural symbol) that indicates modus
1 Markierungspunkt in Mensuren letter that designates a specific point in measurements
a im System A - LL (für die lichanos meson diatonos) in the system A - LL (for the lichanos meson diatonos)
[s.VI]
Boeth. mus. 4, 10 p. 330, 18: lichanos meson diatonos, id est M. Boeth. mus. 4, 10 p. 332 descr. Boeth. mus. 4, 11 p. 334 descr.
[s.XIV]
Iac. Leod. spec. 5, 35, 3: Copuletur hic ipsi lichano meson cum littera, quae est M. al.
b im System: AˢB C DˢE F G HˢI K LˢM N O (für die trite hyperbolaeon) in the system: AˢB C DˢE F G HˢI K LˢM N O (for the trite hyperbolaeon)
[s.VI]
Boeth. mus. 4, 14 p. 338, 8: M trite hyperboleon. al.
c im System: A B CˢD E F GˢH I KˢL M N OˢP (Z) in the system: A B CˢD E F GˢH I KˢL M N OˢP (Z)
[s.VI]
Boeth. mus. 4, 17 p. 347, 20 descr. (inde Hier. Mor. 20 p. 155, 14. Comm. Boeth. II p. 308, 3. Guill. Pod. 4, 2. Guill. Pod. 5, 7). al.
[s.IX]
Scol. ench. 3, descr. 5. Hucbald. 27: per tonum, tonum et semitonium, rursus tres tonos continuos et semitonium usque ad octo voces scandatur, et ab ipsa rursus octava incipiendo ordo superior per eosdem similiter metiatur gradus ad hunc modum: A t B t C s D t E t F t G s H t I t K s L t M t N t O s P.
[s.XIV]
Iac. Leod. spec. 6, 14, 1-2. cf. Browne, System
d im System: A BˢC D EˢF G Hˢ/(Z,SM)ˢIˢK L MˢN O P (für die nete diezeugmenon) in the system: A BˢC D EˢF G Hˢ/(Z,SM)ˢIˢK L MˢN O P (for the nete diezeugmenon)
[s.XI]
Ps.-Berno mon. 12, 2 descr.: M nete diezeugmenon, ultima disiunctorum. al. Quaest. mus. 1, 24 p. 66-67. Mon. Designata p. 70, 16. Mon. Divide mon. p. 3, 5-7. Mon. Partire totum p. 50, 41 descr. al. Mon. Prius dividenda 8. al. Mon. Si vis metiri I p. 8, 18. al. Mon. Totam tabulam p. 11, 4. al. Cymb. Omne instr. 3, 7: per E invenies M.
e im System: AˢB C DˢE F Gˢh (= trite synemmenon) ˢH (= paramese) ˢK L MˢN X O (für die nete diezeugmenon) in the system: AˢB C DˢE F Gˢh (= trite synemmenon) ˢH (= paramese) ˢK L MˢN X O (for the nete diezeugmenon)
[s.XIV]
Iac. Leod. spec. 6, 2, 5: sit A hypate hypaton, B parhypate hypaton, C lichanos hypaton, D hypate meson, E parhypate meson, F lichanos meson, G mese, H paramese, K trite diezeugmenon, L paranete diezeugmenon, M nete diezeugmenon, N trite hyperboleon, X paranete hyperboleon, O nete hyperboleon. al.
f im System: A BˢC D E FˢG H I KˢL M N OˢP Q R S in the system: A BˢC D E FˢG H I KˢL M N OˢP Q R S Mon. Prima corda I 37: Primae IIIIor cordae dicuntur graves A B C D . Item IIIIor dicuntur finales E F G H. Aliae IIIIor dicuntur superiores I K L M et IIIIor aliae excellentes N O P Q et <super> has sunt duae positae R S. al. Mon. Prima corda II 18. /Bd. 2, Sp. 394/
2 Tonbuchstabe letter that designates a note
a im System: A BˢC D EˢF G H (ˢQ = trite synemmenon) I (= paramese) ˢK L MˢN O P (für die nete diezeugmenon) in the system: A BˢC D EˢF G H (ˢQ = trite synemmenon) I (= paramese) ˢK L MˢN O P (for the nete diezeugmenon)
[s.IX]
Scol. ench. 2 descr. 1 app. crit.
[s.XI]
Odor. Sen. p. 154: ⋅M⋅ Nete diezeugmenon, id est prima disiunctarum. Odor. Sen. p. 213 descr.
[s.XIV]
Anon. Meyer 12, 5 descr. al.
[s.XV]
Adam Fuld. 2, 9 descr. Mon. Mensurus p. 66, 5. cf. 1 d; cf. Browne, System
b im System: a bˢc e hˢi m o xˢy cc ddˢff nn ii (für die lichanos meson) in the system: a bˢc e hˢi m o xˢy cc ddˢff nn ii (for the lichanos meson)
[s.IX-X]
Alia mus. 41 p. 183: ⋅m⋅ lichanos meson (inde Anon. Bernh. 1, 53. Anon. Bernh. 2, 105). Alia mus. 54 p. 186: diapente, quod est ab ⋅m⋅ ad ⋅c⋅ (inde Anon. Bernh. 1, 57. Anon. Bernh. 2, 208). al.
[s.X-XI]
Anon. Bernh. 2, 112. al. cf. Santosuosso, Notations p. 56 sqq.
c im System: A BˢC D EˢF G H IˢK L M (= trite synemmenon) N (= nete synemmenon)ˢO P Q in the system: A BˢC D EˢF G H IˢK L M (= trite synemmenon) N (= nete synemmenon)ˢO P Q
[s.XI]
Compil. Casin. 1, 24 descr.: ⋅M⋅ - corda nar - simphonia theletascer - metrum tritesynegmenon - vox riva.
d im System: A BˢC D EˢF G HˢI K L (H-L = tetrach. synemm.) MˢN O P (M-P = tetrach. diezeugm.)ˢQ R S (für die paramese) in the system: A BˢC D EˢF G HˢI K L (H-L = tetrach. synemm.) MˢN O P (M-P = tetrach. diezeugm.)ˢQ R S (for the paramese)
[s.XI]
Ps.-Berno mon. 4, 2: ⋅M⋅ paramese. al.
e im System: A B CˢD E F GˢH I KˢL M N OˢP in the system: A B CˢD E F GˢH I KˢL M N OˢP
[s.XI]
Anon. Prag. 126: At vero altera compositarum simphoniarum dicitur diapason simul et diapente, veluti si ⋅H⋅ et ⋅A⋅, quae est duplicis diapason aequisonantia, consonet sesqualtera diapente ⋅M⋅. Anon. Prag. 131. cf. 1 c
f im System: Γ aˢyˢbˢc dˢsˢeˢfˢrˢg hˢiˢkˢl m nˢo p in the system: Γ aˢyˢbˢc dˢsˢeˢfˢrˢg hˢiˢkˢl m nˢo p
[s.XII]
Theinr. Dov. 3, 5 p. 234 descr.
g im System: Γ A BˢC D EˢF G H IˢK L (I-M = tetrach. synemm.) MˢN O P (M-P = tetrach. diezeugm.) QˢR S in the system: Γ A BˢC D EˢF G H IˢK L (I-M = tetrach. synemm.) MˢN O P (M-P = tetrach. diezeugm.) QˢR S
[s.XIII-XIV]
Walt. Odingt. 3, 4, 26: Si ⋅O⋅ duplicetur, fit ⋅G⋅, et ⋅N⋅ dupla facit ⋅F⋅, et ⋅M⋅ facit ⋅E⋅. Walt. Odingt. 3, 4, 32 descr. Walt. Odingt. 5, 4, 45 descr. al.
h im System: a bˢc d eˢf g hˢiˢkˢl m nˢo p qˢrˢs in the system: a bˢc d eˢf g hˢiˢkˢl m nˢo p qˢrˢs
[s.XIV]
Anon. Meyer 11, 13 descr.
i im System: a bˢc d eˢf g hˢiˢ♮ˢk l mˢn o p (q) in the system: a bˢc d eˢf g hˢiˢ♮ˢk l mˢn o p (q)
[s.XV]
Bart. Ram. 1, 1, 2 p. 5 (inde Ioh. Hoth. exc. p. 18). Bart. Ram. 1, 1, 3 p. 6: quantitas sive intercapedo, quae inter ⋅c⋅ et ⋅d⋅ extenditur, tonus est et inter ⋅d⋅e⋅ similiter tonus, sed inter ⋅e⋅f⋅ semitonium, inter ⋅f⋅g⋅ tonus, inter ⋅g⋅h⋅ tonus, inter ⋅h⋅i⋅ semitonium, inter ⋅i⋅♮⋅ quadrum semitonium, inter ⋅♮⋅ quadratum ⋅k⋅ semitonium, inter ⋅k⋅l⋅ tonus, inter ⋅l⋅m⋅ tonus, inter ⋅m⋅n⋅ semitonium. Bart. Ram. 1, 2, 5 p. 36 descr. Bart. Ram. 2, 1, 1 p. 68: si tenor sit ⋅f⋅e⋅, organum ⋅h⋅m⋅. al.
3 Ausführungshinweis (littera significativa, ‚Romanusbuchstabe‘) direction for performance (littera significativa‚ ‘Romanian letter’)
[s.IX-X]
Notk. Balb. p. 69: M mediocriter melodiam moderari mendicando memorat (inde Frut. brev. 14 p. 104. Anon. Wolf /Bd. 2, Sp. 395/ p. 205. Quaest. mus. 1, 23 p. 63. Compil. Lips. p. 132). Trad. Notk. p. 43: M mediocre sonat.
[s.XI]
Aribo 28 p. 49: in antiquioribus antiphonariis utrisque c, t, m reperimus persaepe, quae celeritatem, tarditatem, mediocritatem innuunt. Quaest. mus. 1, 23 p. 63. Anon. Wolf p. 205: et in melodiis aliae cursim, aliae morose, aliae perfecte sursum, aliae retractim, aliae graviter, aliae mansuete et vario modo, prout se habet cantilenae dignitas, promendae sunt. Unde et in cantionum libris tam nocturnis quam diurnis inveniuntur notulae ex alphabeto neumis appositae, quae idipsum significent, verbi gratia a c g l m s t (inde Compil. Lips. p. 132). cf. Smits v. W., Muziekgeschiedenis 2 p. 149 sqq.; Floros, Neumenkunde 2 p. 145 sqq.
4 Kennbuchstabe (Mensurzeichen) für den Modus perfectus letter (mensural symbol) that indicates modus perfectus
[s.XIV]
Iac. Leod. spec. 7, 47, 11: Alii vero pro modo perfecto praesumunt M apponere et pro imperfecto N, dicentes quod, sicut O et C pro temporis ponuntur variatione, sic M et N pro modi cognitione.
5 Kennbuchstabe (Mensurzeichen) für den Modus letter (mensural symbol) that indicates modus
[s.XV]
Prosd. ital. I p. 234a: Item pro modo longarum perfecto ponunt (sc. Italici) tres litteras, scilicet M (ms.; ed.: N) L et P ...; pro imperfecto vero ponunt has tres, scilicet M (ms.; ed.: N) L et I (sim. Prosd. ital. II p. 47). ibid. al. ex errore pro : Iac. Leod. spec. 6, 82, 5.
 
Artikelverweis 
madrigale -is n. ‚Madrigal‘ (Bezeichnung für eine italienische mehrstimmige Kompositionsgattung) ‘madrigal’ (term that designates a genre of Italian, polyphonic composition)
[s.XIV]
Anon. Mediol. 9, 3: Nota, quod in ballatis et in madricalibus et sic de multis aliis non sequitur modus, sed ad libitum debent cantari sicut sunt figurati. Anon. Couss. V p. 214, 12: in uno matriale (mss. F1, F2; ed.: matiale), quod incipit „Apresso di un fiume“. Gen. disc. Postquam 6, 1: Mandrigalia sunt verba applicata pluribus cantibus, quorum unus debet esse de puris longis, et hic appellatur tenor. Alter vel alii volunt esse de puris minimis, et unus specialiter vult ascendere ad duodecimam vel ad quintam decimam vocem et ire melodiando. Volunt etiam esse de tempore perfecto et aere Italico. cf. HMT s. v.
 
Artikelverweis 
magada -ae f. (halbkreisförmiger) Steg (zum Abteilen einer Monochord-Saite) (semicircular) bridge (used in the division of the string of a monochord) [syn.: semispherium, hemispherium]
[s.VI]
Boeth. mus. 4, 18 p. 348, 9: Sit regula diligenter extensa AD. Cui duo semispheria, quas magadas Graeci vocant, insuper apponantur ita, ut ab ea, quae est E curvatura, ad id, quod est B, deducta linea rectos circum se angulos efficiat (cum imagine).
[s.IX]
Gloss. Boeth. mus. 4, 18, 12: semisperium, i. magadam. al.
[s.XI]
Ps.-Berno mon. pr. 2, 1: Duo semisphaeria, quas magadas vocant, concavo instrumento hinc et hinc superponuntur (sim. Frut. brev. 11 p. 86). al. Odor. Sen. p. 212. al. Willeh. Hirs. 41 (c. 40), 43. al. Comm. Guid. 51 p. 103: capitellum, quod magada vel hemisphaerium dicitur. Frut. brev. 11 p. 86: Secundum authenticam Boetii institutionem totam inter magdas longitudinem monochordi in quatuor aequa spatia debes partiri sicque per haec ceteras dimensiones exsequi. al. Theog. Mett. 3, 1-2 (p. 184a).
[s.XIII]
Amerus 24, 12: Magada est pons ille instrumentorum musicorum, qui dicatur secundum multitudinem et quantitatem cordarum. al. Walt. Odingt. 3, 3, 2: In sonis fiat corpus concavum longum et planum, in cuius /Bd. 2, Sp. 396/ extremitate sit magada, id est quaedam eminentia formam habens semicirculi, chordam ferens extensam fixam ad aliam extremitatem. Walt. Odingt. 3, 7, 3: ad probandum consonantias fit huius corpus, quod prius descripsi chordam tenens et magada mobilis in superficie corporis (sim. Comm. Boeth. II p. 320, 7). al.
[s.XIV]
Iac. Leod. comp. 2, 2, 8: duo capitella, quae Graeci magadas vocant. Iac. Leod. comp. 2, 4, 42: in chorda per magadarum, id est capitellorum, vel digitorum appositionem longando vel curtando secundum acumen, grave vel medium, etiam omnes voces agnoscuntur, ut in viella vel symphonia manifestum. Iac. Leod. spec. 5, 17, 9: instrumentum, sive magada vocetur sive aliter, per quod curtetur chorda vel elongetur. al. Hugo Spechtsh. 163: dic lignum magadam, quod sustentat tibi chordam. Hugo Spechtsh. comm. p. 59: capitellum sive magadam, quae sustentat chordam retro. al. Quat. princ. 2, 6. Comm. Boeth. II p. 262, 27: duo capitella, que nos magadas vocamus. Comm. Boeth. II p. 316, 26: ‚sint vero hee‘, scilicet magade vel magades. al.
[s.XV]
Ioh. Cicon. mus. 1, 18 p. 80, 6: Monocordus autem de Greco in Latini unicordium vel unicordis dicitur, cuius capitella semispheria vel emispheria dicuntur. Modulus, qui decurrit, smaragda vel magada vocatur, ut Boetius refert. Arn. Zwoll. add. p. 37-38. Mon. A dextra parte p. 59, 2. Mon. A magada p. 208, 1-2. Mon. Ab F p. 182, 1. al. Mon. Ante omnia p. 38, 2. al. Mon. Compendiosam p. 181, 4. al. Mon. Designata p. 70, 1-2. Mon. Divide mon. p. 3, 3. Mon. Fiat corpus p. 221, 2. al. Mon. Magadis p. 13, 1-2. Mon. Magdarum p. 207, 3. Mon. Mensurus p. 66, 1. Mon. Mon. a magada 1. Mon. Mon. compos. I p. 67, 18-19. Mon. Mon. divisurus p. 39, 1. al. Mon. Mon. ench. 6: Primum totam tabulam per quattuor divide sectiones, quarum prima in sinistra magoda primae gravis nomine titulatur ... Deinde a dextra magoda usque quartam gravem in VIII divide. Mon. Mon. regulare p. 180, 48: Habebunt quoque hee duae magadae formam spericam, quare et hemispheria dicuntur. Demum corda, non ex metallis, sed nervis animalium super magadas tendenda est, que manu sinistra tangi, dextera vero pulsari debet. al. Mon. Partire totum p. 49, 3-5. Mon. Primum divide p. 24, 1-8. Mon. Prius dividenda 1-8. Mon. Qui desideras p. 91-92. Mon. Si mon. Boetii p. 33, 2. Mon. Si regularis 2. Mon. Si vis metiri I p. 8, 5. Organistr. A magada p. 209, 2: A magada usque ad retinaculum chordarum percurre duobus passibus. al. Organistr. A magda in p. 205, 2. Organistr. A prima 2. Organistr. Organicam p. 208, 2. al. Organistr. Si org. p. 213, 3-9.
adi. magadalis -e durch den Steg begrenzt limited through the bridge
[s.XI]
Willeh. Hirs. 42 (c. 41), 2: Mensurare novum qui vis theorema troporum, / Primo magdales in latum divide fines.
 
Artikelverweis 
magister -tri m. Bezeichnung für die authentischen Kirchentonarten term that designates the authentic modes [syn.: auctor, auctoralis, auctoritas, autenticus, autentus, dominus, dux, maior frater, pater, princeps, principalis; opp.: discipulus, iunior, subiugalis]
[s.IX]
Gloss. Boeth. mus. 1, 10, 153: si volueris segregare a magistro discipulum et coniungere cum alio tono, non valebis (sim. Aurelian. 2, 18). Ton. Mett. p. 12. Ton. Mett. p. 62: Autenticus vel autentus protus Grece, quod veraciter Latine auctoralis, id est magisterialis primus vel auctoritas, id est magister primus. eqs. Ton. Mett. p. 63: Sunt igitur omnes VIII, ex quibus quattuor magistri, IIII proprios, ut prelibatum est, precedunt discipulos, quorum quisque tam magistrorum quam discipulorum propriis singillatim utuntur diffinitionibus. ibid. al. Aurelian. 8, 8: Autenticum Greca lingua /Bd. 2, Sp. 397/ auctorem sive magistrum dicimus vel exemplar. Aurelian. 8 p. 136-137.
[s.X-XI]
Ton. Lugd. pr. 76: quatuor dicuntur autenti, id est magistri vel principales. Ton. Lugd. 1, 1: autenticus protus, id est magister vel princeps primus. eqs. Berno prol. 5, 16 app. crit.: autentus protus, idest primus magister, autentus deuterus, idest secundus magister (inde Ps.-Berno mon. 8, 4-5. Frut. brev. 7 p. 52). eqs. ibid.: Latinis utamur nominibus et excelsiores magistros, inferiores vero discipulos nominemus (inde Ps.-Berno mon. 8, 10. Frut. brev. 7 p. 52). Berno prol. 5, 16 app. crit.: Cantus igitur primi magistri eiusque discipuli, idest primi et secundi modi, in ⋅D⋅ finitur eqs. (inde Ps.-Berno mon. 9, 4. Frut. brev. 7 p. 56. Anon. Wolf p. 207. Thom. Bad. p. 92). Berno prol. 6, 16 app. crit. (inde Ps.-Berno mon. 11, 4-14. Frut. brev. 8 p. 59-60). eqs. ibid. al. Berno ep. 9. Ps.-Berno mon. 10, 1. Hermann. mus. p. 25 (p. 128b): nulla subiugalium differentia vel super magistrum vel cum ipso, sed semper inferius locum accipit (inde Anon. Wolf p. 216). ibid. al. Hermann. mus. p. 32 (p. 132a): autenticus est, hoc est auctor sive magister. Hermann. mus. p. 33 (p. 132b). eqs. Hermann. mus. p. 35-36 (p. 134a-b). Hermann. mus. p. 60-61 (p. 146b). Willeh. Hirs. 21 (c. 20), 23: Plagae autem non supra finalem in diapente, ut magistri. Anon. Prag. 253. Anon. Prag. 261. Ps.-Guido arithm. p. 56b. Ps.-Guido arithm. p. 57b. Ps.-Guido arithm. p. 59a: Nullus autem subiugalis cum suo magistro in eadem litera „saeculorum amen“ collocat. Compil. Paris. I p. 193: Sunt et alii ex istis ..., qui remittentes in ipsis suis sonitibus de magistris habere videntur et finem de iunioribus. Frut. brev. 7 p. 56 (inde Anon. Wolf p. 208). eqs. Frut. brev. 8 p. 62. Frut. ton. p. 167. Anon. Wolf p. 198. Anon. Wolf p. 211. Anon. Wolf p. 223 (inde Iac. Leod. spec. 6, 33, 15-18). Quaest. mus. 1, 19 p. 44. Theog. Mett. 27, 4 (p. 191a): Autenticus autem dicitur quasi magister et praelatus, quia sumpsit nomen ab auctoritate. Theog. Mett. 32, 1 (p. 193a). Ioh. Cott. mus. 12, 28: Cum igitur octo toni per totidem diapason currant, sicut semper duo toni, id est magister et discipulus, cohaerent, sic et eorum diapason connectuntur (inde Conr. Zab. tract. AZ* 3). Ioh. Cott. mus. 19, 6 (inde Reg. comp. p. 193). Ioh. Cott. mus. 19, 11.
[s.XII]
Ton. Vatic. 12, 5 p. 202: Tercius tonus autentus, Grece deuterus, idest magister vel modus secundus. eqs.
[s.XIII]
Trad. Garl. plan. V 216: Autentici possunt dici magistri vel patres. Trad. Garl. plan. V 221. Vers. Postquam pro 279-282. Vers. Postquam pro 305-319. Guido Dion. 1, 2, 179: A musicis quippe quidam tonorum impares appellantur, videlicet primus, tertius, quintus et septimus, quos etiam non solum principales seu autenticos, sed etiam masculinos nuncupant et magistros. Iac. Leod. spec. 6, 35, 20: quattuor authentici tactorum modorum dicuntur domini, dicuntur magistri, dicuntur duces. Goscalc. 1, 5 p. 70, 13: Et dicuntur toni autentici quasi auctores, principales et magistri.
[s.XV]
Trad. Holl. III 6 p. 46. Ioh. Tinct. nat. 1, 48. Bart. Ram. 1, 3, 2 p. 55. Guil. mon. 9 p. 54. Guil. mon. 9 p. 55: Secundum beatum Gregorium ... nota, quod isti octo toni dispartiuntur in magistros et discipulos. Szydlov. 12 p. 46: Notandum primo, quod de numero tonorum imparium, qui sunt quatuor, scilicet primus, tercius, quintus et septimus, quilibet eorum secundum Latinos potest vocari hoc nomine: autentus, principalis, magister, dominus, pater, maior frater.
 
Artikelverweis 
magistralis -e (magisterialis) zu den authentischen Kirchentonarten gehörig belonging to the authentic modes
[s.XI]
Ton. Mett. p. 62: Autenticus vel autentus protus Grece, quod veraciter Latine auctoralis, id est magisterialis primus vel auctoritas, id est magister primus. ibid. eqs. /Bd. 2, Sp. 398/
[s.XIV]
Heinr. Eger 5 p. 51: quos et ob hoc autentos vocabant, hoc est autorales, magistrales seu principales.
[s.XV]
Gob. Pers. p. 186b: Graeci dicunt ‚authentum‘, quod sonat Latine ‚autoritas‘, inde sonus authentus dicitur magistralis. Trad. Holl. II 8 p. 40 (p. 430b): Apud Grecos tantummodo quattuor toni fuerunt, nomina scilicet prothos, deuteros, tritos et tetrartos; nichilominus tamen ex his quattuor alii quattuor resultabant, quia quilibet praedictorum in duos dividebatur, videlicet in autentum et in plagalem, id est magistralem et subiugalem vel principalem et collateralem. Illos enim tonos, quos nos impares consideramus, sicut sunt primus, tercius, quintus et septimus, ipsi Greci dixerunt autentos et nos principales vel magistrales (sim. Lad. Zalk. B 5).
 
Artikelverweis 
magistrans -ntis Bezeichnung für die Motetus-Oberstimme eines Hoquetus term for the motetus (upper voice) in a hoquetus
[s.XIII-XIV]
Ioh. Groch. 190: Motetus vero est cantus ille, qui supra tenorem immediate ordinatur. Et in diapente ut plurimum incipit et in eadem proportione, <in> qua incipit, continuatur vel <in> diapason ascendit. Et in hoquetis ab aliquibus dicitur magistrans, ut in hoqueto, qui dicitur <„Echo montis“>.
 
Artikelverweis 
magna -ae f. Note der Mensuralnotation () im Wert von einer Longa (entsprechend 27 Minimen) note in mensural notation with the value of a long (corresponding to 27 minims) [syn.: (simplex) longa]
[s.XIV]
Ioh. Mur. not. 2, 5, 6: In primo gradu sic possumus nominare: triplex longa, duplex longa, simplex longa ... Aliter ab aliis nominantur ... sic et convenienter: longa, longior, longissima, hoc est magna, maior, maxima (inde Iac. Leod. spec. 7, 24, 13).
 
Artikelverweis 
maior -oris Note der Mensuralnotation () im Wert von zwei Longen (entsprechend 54 Minimen) note in mensural notation () with the value of two longs (corresponding to 54 minims) [syn.: duplex longa, longior]
[s.XIV]
Ioh. Mur. not. 2, 5, 6: In primo gradu sic possumus nominare: triplex longa, duplex longa, simplex longa ... Aliter ab aliis nominantur ... sic et convenienter: longa, longior, longissima, hoc est magna, maior, maxima (inde Iac. Leod. spec. 7, 24, 13).

 

M
 1 Markierungspunkt in Mensuren letter that designates a specific point in measurements
 a im System A - LL (für die lichanos meson diatonos) in the system A - LL (for the lichanos meson diatonos)
 b im System: AˢB C DˢE F G HˢI K LˢM N O (für die trite hyperbolaeon) in the system: AˢB C DˢE F G HˢI K LˢM N O (for the trite hyperbolaeon)
 c im System: A B CˢD E F GˢH I KˢL M N OˢP (Z) in the system: A B CˢD E F GˢH I KˢL M N OˢP (Z)
 d im System: A BˢC D EˢF G/(Z,SM)ˢIˢK L MˢN O P (für die nete diezeugmenon) in the system: A BˢC D EˢF G/(Z,SM)ˢIˢK L MˢN O P (for the nete diezeugmenon)
 e im System: AˢB C DˢE F Gˢh (= trite synemmenon) ˢH (= paramese) ˢK L MˢN X O (für die nete diezeugmenon) in the system: AˢB C DˢE F Gˢh (= trite synemmenon) ˢH (= paramese) ˢK L MˢN X O (for the
 f im System: A BˢC D E FˢG H I KˢL M N OˢP Q R S in the system: A BˢC D E FˢG H I KˢL M N OˢP Q R S
 2 Tonbuchstabe letter that designates a note
 a im System: A BˢC D EˢF G H (ˢQ = trite synemmenon) I (= paramese) ˢK L MˢN O P (für die nete diezeugmenon) in the system: A BˢC D EˢF G H (ˢQ = trite synemmenon) I (= paramese) ˢK L MˢN
 b im System: a bˢc e hˢi m o xˢy cc ddˢff nn ii (für die lichanos meson) in the system: a bˢc e hˢi m o xˢy cc ddˢff nn ii (for the lichanos meson)
 c im System: A BˢC D EˢF G H IˢK L M (= trite synemmenon) N (= nete synemmenon)ˢO P Q in the system: A BˢC D EˢF G H IˢK L M (= trite synemmenon) N (= nete synemmenon)ˢO P Q
 d im System: A BˢC D EˢF G HˢI K L (H-L = tetrach. synemm.) MˢN O P (M-P = tetrach. diezeugm.)ˢQ R S (für die paramese) in the system: A BˢC D EˢF G HˢI K L (H-
 e im System: A B CˢD E F GˢH I KˢL M N OˢP in the system: A B CˢD E F GˢH I KˢL M N OˢP
 f im System: Γ aˢyˢbˢc dˢsˢeˢfˢrˢg hˢiˢkˢl m nˢo p in the system: Γ aˢyˢbˢc dˢsˢeˢfˢrˢg hˢiˢkˢl m nˢo p
 g im System: Γ A BˢC D EˢF G H IˢK L (I-M = tetrach. synemm.) MˢN O P (M-P = tetrach. diezeugm.) QˢR S in the system: Γ A BˢC D EˢF G H IˢK L (I-M
 h im System: a bˢc d eˢf g hˢiˢkˢl m nˢo p qˢrˢs in the system: a bˢc d eˢf g hˢiˢkˢl m nˢo p qˢrˢs
 i im System: a bˢc d eˢf g hˢiˢ♮ˢk l mˢn o p (q) in the system: a bˢc d eˢf g hˢiˢ♮ˢk l mˢn o p (q)
 3 Ausführungshinweis (littera significativa, ‚Romanusbuchstabe‘) direction for performance (littera significativa‚ ‘Romanian letter’)
 4 Kennbuchstabe (Mensurzeichen) für den Modus perfectus letter (mensural symbol) that indicates modus perfectus
 5 Kennbuchstabe (Mensurzeichen) für den Modus letter (mensural symbol) that indicates modus