Wörterbuchnetz
Lexicon musicum Latinum medii aevi Bibliographische AngabenLogo badw
 
absurditas bis accentuatio (Bd. 1, Sp. 18 bis 19)
Abschnitt zurück Abschnitt vor
Artikelverweis absurditas, -atis f. Mißton, Mißklang wrong note [opp.: concinnitas]
[s.IV]
August. 4, 16, 33. August. 6, 2, 3: non enim aliter aut eorum mulceretur concinnitate, aut absurditate offenderetur (inde Fr. Gafur. theor. 2, 2). August. 6, 9, 24: quod fit in delectatione convenientiae, et offensione absurditatis talium motionum sive affectionum.
[s.IX]
Aurelian. 19, 78: ut in hac ant. „Dixit pater familias“, quamvis illud ‚pa-‘ natura brevis sit, tamen nisi celsiori incoetur accentu, absurditatem parit.
[s.XI]
Berno prol. K5 p. 36: [ex ipsa tonorum proprietate absurditas].
[s.XII]
Anon. Cist. I 11 p. 23: Cantum quem Cisterciensis ordinis ecclesiae cantare consueverant, licet gravis et multiplex obfuscet absurditas, diu tamen canentium commendavit auctoritas.
[s.XV]
Conr. Zab. tract. PP 10: Hic tritonus rarus est nec in uno simplici cantu reperitur. Et licet in antiquis cantibus nonnumquam inveniatur, a modernis tamen propter asperitatem et absurditatem eius respuitur, quia melodiam perturbat.
 
Artikelverweis 
absurdus, -a, -um mißtönend wrong sounding [syn.: inconcinnus, dissonus]
[s.IV]
August. 4, 16, 33. August. 6, 2, 3: Ut ergo ipso suo genere aures mulceat, illa vis facit qua concinna adsciscimus, et absurda respuimus.
[s.IX]
Aurelian. 19, 87: Ideoque absurdum esset, si iteraretur duplatio modulationis in duabus syllabis nulla interiacente morula vel qualibet syllaba. Aurelian. 16, 8 p. 153: Valde absurdum fuit litteris non commendare. Nempe distinctiones certis observande sunt in locis. Alia mus. 141 p. 201: si superius vel inferius alicui tropo extra speciem dupli tonus accesserit, non erit absurdum emmelim ponere (inde Anon. Bernh. 2, 87).
[s.XI-XII]
Quaest. mus. 1, 20 p. 53: quia absurdum sit et inconcinnum, septimum tonum in sextum transformare et adulterari.
[s.XIII]
Elias Sal. 31 p. 61b: duo puncti nullo modo unus post alium debet plangi in aliquo usu de mundo, neque puncti ordinati sunt aliquo modo in palma, neque sunt nisi ⋅A⋅ et ⋅B⋅ et qui nullo modo patiuntur plangi, imo est nimis dissonum et absurdum.
[s.XIV]
March. luc. 5, 5, 2: Simphonia, ut dicit Augustinus, est concordia vocum in quibus non est absurdus vel dissonus sonus (inde Ioh. Cicon. mus. 1, 67 p. 220, 6. Fr. Gafur. extr. 7, 1, 12).
 
Artikelverweis 
abundans v. tonus abundans
 
Artikelverweis 
abusivus v. LmL distinctio abusiva
 
Artikelverweis acapovult (acupuvolt) Neumenbezeichnung unbekannter Bedeutung term of undetermined meaning that designates a neume
[s.XI]
Neum. Accentus p. 195: Urbana Acapovult (recensio abbreviata fol. 32v: Acupuvolt ). Neum. Prima p. 195: Acupuvolt .
 
Artikelverweis 
accantilenatus, -a, -um ‚dazuklingend‘ (als etymologisierende Wortneubildung) ‘sounding in addition’ (as an /Bd. 1, Sp. 19/ ‘etymological’ formation of a new term)
[s.IX-XII]
Gloss. Boeth. mus. 1, 20, 243: prosmelodos: adcantilenatus.
[s.IX]
Gloss. Boeth. mus. II 92: prosmelodos: adcantilenatus.
[s.XI]
Odor. Sen. p. 152: ⋅A⋅ Proslambanomenos, id est adquisita vel adcantilenata.
 
Artikelverweis 
acceleratio, -onis f. Beschleunigung quickening, speeding up
1 generell general [opp.: protractio]
[s.XV]
Conr. Zab. tract. BM 5: Et sic facile vel per accelerationem vel per protractionem vocum sive notarum cum eis poterit concordare, ne suus et secum canentium cantus quasi luporum discrepet ululatus vel sicut canum latratus.
2 auf das Zeitmaß der Mensur bezogen with reference to the tempo of a mensuration
[s.XV]
Ioh. Tinct. pr. 1, 3, 10: virgula per medium circuli cuiusque partis traducta sufficiebat. Nam proprium est ei mensurae accelerationem significare sive tempus perfectum sive imperfectum sit, ut in infinitis etiam suis compositionibus apparet, cuius in utroque forma talis est:  . Ioh. Tinct. pr. 3, 2, 22: Alii vero pro signo duplae signum temporis imperfecti minorisque prolationis cum tractulo traducto accelerationem mensurae, ut praemissum est, denotante, quo cantus vulgariter ad medium dicitur, tantummodo ponunt. cf. Schroeder, Stroke; Wegman, Acceleratio
 
Artikelverweis accelero, -avi, -atum, -are beschleunigen to quicken
1 generell general [opp.: protraho]
[s.XV]
Conr. Zab. tract. BM 3: Item ne quis notas sive voces inaequaliter protrahat vel acceleret. Georg. Ans. 3, 136: Existimatione tamen quadam satis medio proxima est mensura tempori in quo cantor neque admodum accelerans cantum vel in longam vocem protrahens pedis anteriora quatit immota calce, vel manum admovet manui aut dorso discipuli quantum potest equaliter (sim. Georg. Ans. 3, 262).
2 auf das Zeitmaß der Mensur bezogen with reference to the tempo of a mensuration
[s.XV]
Ioh. Tinct. contr. 2, 22, 8: Verum eo (sc. contrapuncto simplici) uti super cantum figuratum per omnia ridiculosum est, et super planum puerile, nisi quando nota qualibet ipsius plani cantus accelerando mensuram una semibrevis minoris prolationis tantummodo canitur, tunc enim verbis distincte cum eo prolatis huiusmodi contrapunctus multum affert dulcedinis.
 
Artikelverweis 
[accentaliter] ex errore ed. pro accidentaliter Anon. Emmeram. 1 p. 108, 6. Anon. Emmeram. 1 p. 108, 31. cf. LGerm 1, 78, 40-44
 
Artikelverweis 
accentuatio, -onis f. das Anstimmen, Singen, Vortragen (act of) intoning, singing, performing [syn.: modulatio]
[s.XIV]
Trad. Holl. I p. 181: De inceptionibus et principiis cantuum licet praepostere ostendere, tamen commodose nunc dicendum, quatenus et finem tropis et principium tonalis inceptionis sive accentuationis per idem breviter faciamus. Trad. Holl. I p. 188: Gaudet enim gens quaelibet tonis suae naturae vel complexioni magis convenientibus, unde etiam diversitas accentuationis et intonationis in consuetudinem diocesibus et regionibus diversis non irrationabiliter venire fortasse aestimatur.
[s.XV]
Gob. Pers. p. 183a: Tertium (sc. tetrachordum) a ⋅♮⋅ usque ⋅e⋅; quod appellabant disiunctarum, quod per eas a praecedentibus disiunctas, id est differentes, videbant et in figura et in soni accentuatione. Anon. Couss. XII 12, 5: Cum autem in usu modus maior non sit propter eius prolixitatem accentuationis seu modulationis. /Bd. 1, Sp. 20/