- abe-gescheiden, part. adj.
- abe-gescheidenheit, stf.
- abe-gescheidenlîche, adv.
- abe-gescheidenlîchen, adv.
- abe-geschrift, stf.
- abe-günste, stf. vgl. â gunst.
- ab-günste, stf. vgl. â gunst.
- abe-hære, adj.
- abe-heldec, adj.
- abe-hëllec, adj.
- abe-kêr, stm.
- abe-kêre, stf.
- abe-kêrec, adj.
- abe-kêren, stn.
- abe-kêrunge, stf.
- abe-kündunge, stf.
- abe-kust, stf. s. â kust.
- abe-ladunge, stf.
- abe-lâʒ, stm. stn.
- abe-læʒe, adj.
- abe-læʒec, adj.
- abe-lâʒen, swv.
- abe-lâʒ-kaste, swm.
- abe-lâʒunge, stf.
- abe-leger, stm.
- abe-legunge, stf.
- abe-leibe, stf. s. âleibe.
- abe-leite, stf.
- abe-leiter, stm.
- abe-lîbe, adj.
- abe-lîbe, stf.
- abe-lîbunge, stf.
- abe-lœsec, adj.
- abe-louf, stm.
- abe-lougenunge, stf.
- abe-lûtec, adj.
- abeme
- abe-meiʒunge, stf.
- ab-emphâhunge, stf.
- aben
- âben, swv.
- abe-nâme, stf.
- âbenden, swv.
- abe-nëmen, stn.
- abe-nëmer, stm.
- abe-nëmunge, stf.
- abe-nieʒen, stn.
- âbent -des, flex. des stm.
- âbent-brôt, stn.
- âbent-ëʒʒen, stn.
- âbent-gâbe, stf.
- âbent-ganc, stm.
- âbent-han, swm.
- âbent-imbîʒ, stn.
- âbentiur, stf. s. âventiure.
- âbent-lanc, adv.
- âbent-lich, adj.
- âbent-lieht, stn.
- âbend-mærlîn, stn.
- âbent-rôt, stm. stn.
- âbent-rœte, stf.
- ab-entrunnen, part. adj.
- âbent-schîn, stm.
- âbent-schouwen, stn.
- âbent-sëgen, stm.
- âbent-sende, part. adj.
- âbent-solt, stm.
- âbent-spil, stn.
- âbent-spîse, stf.
- âbent-stërne, m.
- âbent-stunde, stswf.
- âbent-sunnen-schîn, stm.
- âbent-tanz, stm. s. abetanz.
- âbent-tranc, stm.
- âbent-tückelîn, stn.
- âbent-tunkele, swf.
- âbent-vröude, stf.
- âbent-wint, stm.
- âbent-wirtschaft, stf.
- âbent-zît, stf.
- abe-phendec, adj.
- aber, adv. conj.
- aver, adv. conj.
- afer, adv. conj.
- âber, adj.
- æber, stn. s. æberi.
- aber-âhte, stf.
- aber-æhter, stm.
- aber-ane, swm.
- aber-ban, stm.
- abe-rede, stf.
- abe-redec, adj.
- abe-redunge, stf.
- aberëlle, swm.
- aber-gloube, swm.
- aber-gloubec, adj.
- aber-hâke, swm.
- âberhæmisch, adj. s. âbrahæmisch.
- æberi, stf. s. v. a. æber;
- abe-rihtunge, stf.
| FindeB abe-gescheiden part. adj. (BMZ II2. 99b) abgeschieden, losgetrennt (mit gen.) Myst.
FindeB abe-gescheidenheit stf. (BMZ ib.) der zustand, in welchem man von allem äusserlichen losgetrennt ist. Myst. Wack. pr. 66, 103;
FindeB abe-gescheidenlîche abe-gescheidenlîchen adv. (BMZ II2. 100a) vom äusserlichen losgetrennt. Myst.
NLexer abe-geschrift stf. (BMZ II2. 209b) abschrift.
FindeB abe-günste ab-günste stf. (BMZ I. 34a) neid, misgunst, md. abegunst Jer. 103c. 119c. 133a. abgunst Msh. 2, 76b. vgl.Lexer â-gunst.
FindeB abe-hære adj. (BMZ I. 634b) kahl, abgeschabt Er. Ls. 2. 551, 4.
abe-heldec adj. abhängig, abschüssig Pass. K. 239, 34.
abe-hëllec adj. absonus Dfg. 5b.
FindeB abe-kêr stm. (BMZ I. 799b) abkehrung, ableitung. Flore;
FindeB abe-kêre stf. (BMZ ib.) abwendung daz er mit abek. dem man sînen vuoʒ zerstieʒ Weltchr. 76a; apostasie Jer. 93c;
abe-kêrec adj. abtrünnig Dür. chr. 201. | |