- abe-bû, stf.
- abe-burt, stf.
- âbec, adj.
- â-bê-cê, stn.
- abe-ganc, stm.
- abe-geborn, part. adj.
- abe-genge, stn.
- abe-gescheiden, part. adj.
- abe-gescheidenheit, stf.
- abe-gescheidenlîche, adv.
- abe-gescheidenlîchen, adv.
- abe-geschrift, stf.
- abe-günste, stf. vgl. â gunst.
- ab-günste, stf. vgl. â gunst.
- abe-hære, adj.
- abe-heldec, adj.
- abe-hëllec, adj.
- abe-kêr, stm.
- abe-kêre, stf.
- abe-kêrec, adj.
- abe-kêren, stn.
- abe-kêrunge, stf.
- abe-kündunge, stf.
- abe-kust, stf. s. â kust.
- abe-ladunge, stf.
- abe-lâʒ, stm. stn.
- abe-læʒe, adj.
- abe-læʒec, adj.
- abe-lâʒen, swv.
- abe-lâʒ-kaste, swm.
- abe-lâʒunge, stf.
- abe-leger, stm.
- abe-legunge, stf.
- abe-leibe, stf. s. âleibe.
- abe-leite, stf.
- abe-leiter, stm.
- abe-lîbe, adj.
- abe-lîbe, stf.
- abe-lîbunge, stf.
- abe-lœsec, adj.
- abe-louf, stm.
- abe-lougenunge, stf.
- abe-lûtec, adj.
- abeme
- abe-meiʒunge, stf.
- ab-emphâhunge, stf.
- aben
- âben, swv.
- abe-nâme, stf.
- âbenden, swv.
- abe-nëmen, stn.
- abe-nëmer, stm.
- abe-nëmunge, stf.
- abe-nieʒen, stn.
- âbent -des, flex. des stm.
- âbent-brôt, stn.
- âbent-ëʒʒen, stn.
- âbent-gâbe, stf.
- âbent-ganc, stm.
- âbent-han, swm.
- âbent-imbîʒ, stn.
- âbentiur, stf. s. âventiure.
- âbent-lanc, adv.
- âbent-lich, adj.
- âbent-lieht, stn.
- âbend-mærlîn, stn.
- âbent-rôt, stm. stn.
- âbent-rœte, stf.
- ab-entrunnen, part. adj.
- âbent-schîn, stm.
- âbent-schouwen, stn.
- âbent-sëgen, stm.
- âbent-sende, part. adj.
- âbent-solt, stm.
- âbent-spil, stn.
- âbent-spîse, stf.
- âbent-stërne, m.
- âbent-stunde, stswf.
- âbent-sunnen-schîn, stm.
- âbent-tanz, stm. s. abetanz.
- âbent-tranc, stm.
- âbent-tückelîn, stn.
- âbent-tunkele, swf.
- âbent-vröude, stf.
- âbent-wint, stm.
- âbent-wirtschaft, stf.
- âbent-zît, stf.
- abe-phendec, adj.
- aber, adv. conj.
- aver, adv. conj.
- afer, adv. conj.
- âber, adj.
- æber, stn. s. æberi.
- aber-âhte, stf.
- aber-æhter, stm.
- aber-ane, swm.
- aber-ban, stm.
- abe-rede, stf.
- abe-redec, adj.
- abe-redunge, stf.
| abe-bû stf. herabkommen, liegenlassen des baues die heuser in abpau komen Cp. 172, die weingärten sind in abpau komen 227.
abe-burt stf. abortus Mgb. 421, 33. âbec adj. der âbege âbent Hpt. h. lied 87,15. zu âben.
FindeB â-bê-cê stn. (BMZ I. 3b) das abc Reinh. (337, 1251. 1255), kan noch niht daʒ âbêcê Renn. 17863. maneger treit des abc an im einen buochstaben Ls. 1. 579, 70. Ga. 1. 23, 71.
NLexer FindeB abe-ganc stm. (BMZ I. 475a) das hinabgehen, ein hinabführender weg Elis. 3505; abgang, mangel Myst. 2. 586, 39. Cp. 92; ablassen, beendigung sunder abeg. Msh. 3, 60b. abeg. haben Ls. 2. 537, 77. 3. 579, 14. daʒ an uns der a. nicht sein soll Ugb. 482; gebrechen vor abg. und schaden verhüeten Mh. 3, 34; abfall vom holz Tuch. 116, 5.
abe-geborn part. adj. sît diu êre ist abgeborn und daʒ diu schande vür sich gêt. Dietr. 240.
FindeB abe-genge stn. ende Hpt. h. lied 68, 24. Spec. 124.
FindeB abe-gescheiden part. adj. (BMZ II2. 99b) abgeschieden, losgetrennt (mit gen.) Myst.
FindeB abe-gescheidenheit stf. (BMZ ib.) der zustand, in welchem man von allem äusserlichen losgetrennt ist. Myst. Wack. pr. 66, 103;
FindeB abe-gescheidenlîche abe-gescheidenlîchen adv. (BMZ II2. 100a) vom äusserlichen losgetrennt. Myst.
NLexer abe-geschrift stf. (BMZ II2. 209b) abschrift. | |