- aber-æhter, stm.
- aber-ane, swm.
- aber-ban, stm.
- abe-rede, stf.
- abe-redec, adj.
- abe-redunge, stf.
- aberëlle, swm.
- aber-gloube, swm.
- aber-gloubec, adj.
- aber-hâke, swm.
- âberhæmisch, adj. s. âbrahæmisch.
- æberi, stf. s. v. a. æber;
- abe-rihtunge, stf.
- abe-rinnec, adj.
- abe-rîsel, stm.
- abe-rîʒer, stm.
- ab-erkennunge, stf.
- aber-list, stm.
- æbern, swv.
- aber-schanze, stf. s. schanze.
- abe-rûm, stm.
- abe-ruof, stm.
- aber-wandel, stm.
- ab-erwenken, stn.
- aber-wette, stn. f.
- aber-witze, stf.
- aber-zil, stn.
- abe-sage, stf.
- abe-schar, stf.
- abe-scheiden, stn.
- abe-scheidenlîche, adv.
- abe-scheidunge, stf.
- abe-scheit, stm.
- abe-schiht, stf.
- abe-schrift, stf.
- abe-schrôt, stm. s. â schrôt.
- abe-setzer, stm.
- abe-slac, stm.
- abe-slage, stf.
- abesle, stm. s. âwasel.
- abe-slîʒec, adj.
- abe-sneitach, stn.
- abe-sneite, stf.
- abe-snîdunge
- abe-snit, stm.
- abe-steic, stm.
- abe-stendec, adj.
- abe-stîc, stm.
- abe-stich, stm.
- abestô, stm.
- abestôn, stm.
- abe-strich, stm.
- abe-strîchen, stn.
- abe-swinc, stm. s. âswinc.
- abet, stm. s. abbet.
- abe-tanz, stm.
- abetiêre, stm. s. abjetêre.
- abe-tilgunge, stf.
- abe-trac, stm.
- abe-trëter, stm.
- abe-trinne, stf. s. abe trunne.
- abe-trinner, stm.
- abe-trülle, adj.
- abe-trüllec, adj.
- abe-trunne, stf.
- abe-trinne, stf.
- abe-trünne, adj.
- abe-trünne, swm.
- abe-trünnec, adj.
- abe-twingunge, stf.
- abe-val, stm.
- abe-vallen, stn.
- abe-vallunge, stf.
- abe-vart, stf. vgl. ûfvart.
- abe-vellec, adj.
- abe-vûlen, swv.
- abe-vuoter, stn.
- abe-wanc, stm.
- abe-wëc, stm.
- abe-welzunge, stf.
- abe-wenke, adj.
- abe-wësec, adj.
- abe-wësekeit, stf.
- abe-wîsære, stm.
- abe-wîsen, stn.
- abe-witze, stf.
- abe-wort, stn.
- abe-wörtec, adj.
- abe-zerren, stn.
- abe-zerrer, stm.
- abe-ziech-stube, f.
- abe-ziehunge, stf.
- abe-ziht, stf.
- abe-zuc, stm.
- abe-zuht, stf. s. v. a. abeziht.
- ab-gesagt, part. adj.
- ab-geschaben, part. adj.
- ab-geschrift, stf.
- ab-gesetze, stn.
- ab-gezogen, part. adj.
| NLexer aber-æhter stm. (BMZ I. 17b) der mit der aberâhte belegt ist. Mz. 1, 574. Chr. 5, 313 anm. 5.
aber-ane swm. (BMZ I. 38a) urgrossvater.
NLexer aber-ban stm. (BMZ I. 86b) gleichbed. mit aberâhte. Dwb. 1, 32.
NLexer abe-rede stf. (BMZ II. 569b) ausrede Renn. 2011, leugnung Chr. 5, 322 anm. 3;
abe-redec adj. (BMZ ib.) in abrede nehmend. Oberl.
abe-redunge stf. verabredung Chr. 5. 405, 8.
NLexer FindeB aberëlle swm. (BMZ I. 4b) auch abrille, aprille, aberelle (j.Tit. 4116) april. Flore 157. Lanz. 8787, abrillen weter Lieht. 417, 27. Renn. 12474; des blüenden aberellen wât Heinz. 28, 678 als des süeʒen meien weter den aberellen hin leget Reinb. 1922. vgl. Ga. 1. 466, 424. dô der winter ende nam und der aberelle kam Orl. 10462. vgl. do nante Romulus den andern mânden aprilem. den namen gab er im von dem worte aperire, wan in der zît so tuont sich ûf des ertrîches unde der boume pori. Mein. 15.
aber-gloube swm. superstitio Hpt. h. lied zu 95,13. aus obergloube wie aberâhte aus oberâhte;
aber-gloubec adj. superstitiosus Dfg. 567c.
NLexer FindeB aber-hâke swm. widerhaken Neidh. 93, 32 u. anm. averhâke aculeus Schm. Fr. 1, 11.
âberhæmisch adj. s.Lexer âbrahæmisch. | |