- aber, adv. conj.
- aver, adv. conj.
- afer, adv. conj.
- âber, adj.
- æber, stn. s. æberi.
- aber-âhte, stf.
- aber-æhter, stm.
- aber-ane, swm.
- aber-ban, stm.
- abe-rede, stf.
- abe-redec, adj.
- abe-redunge, stf.
- aberëlle, swm.
- aber-gloube, swm.
- aber-gloubec, adj.
- aber-hâke, swm.
- âberhæmisch, adj. s. âbrahæmisch.
- æberi, stf. s. v. a. æber;
- abe-rihtunge, stf.
- abe-rinnec, adj.
- abe-rîsel, stm.
- abe-rîʒer, stm.
- ab-erkennunge, stf.
- aber-list, stm.
- æbern, swv.
- aber-schanze, stf. s. schanze.
- abe-rûm, stm.
- abe-ruof, stm.
- aber-wandel, stm.
- ab-erwenken, stn.
- aber-wette, stn. f.
- aber-witze, stf.
- aber-zil, stn.
- abe-sage, stf.
- abe-schar, stf.
- abe-scheiden, stn.
- abe-scheidenlîche, adv.
- abe-scheidunge, stf.
- abe-scheit, stm.
- abe-schiht, stf.
- abe-schrift, stf.
- abe-schrôt, stm. s. â schrôt.
- abe-setzer, stm.
- abe-slac, stm.
- abe-slage, stf.
- abesle, stm. s. âwasel.
- abe-slîʒec, adj.
- abe-sneitach, stn.
- abe-sneite, stf.
- abe-snîdunge
- abe-snit, stm.
- abe-steic, stm.
- abe-stendec, adj.
- abe-stîc, stm.
- abe-stich, stm.
- abestô, stm.
- abestôn, stm.
- abe-strich, stm.
- abe-strîchen, stn.
- abe-swinc, stm. s. âswinc.
- abet, stm. s. abbet.
- abe-tanz, stm.
- abetiêre, stm. s. abjetêre.
- abe-tilgunge, stf.
- abe-trac, stm.
- abe-trëter, stm.
- abe-trinne, stf. s. abe trunne.
- abe-trinner, stm.
- abe-trülle, adj.
- abe-trüllec, adj.
- abe-trunne, stf.
- abe-trinne, stf.
- abe-trünne, adj.
- abe-trünne, swm.
- abe-trünnec, adj.
- abe-twingunge, stf.
- abe-val, stm.
- abe-vallen, stn.
- abe-vallunge, stf.
- abe-vart, stf. vgl. ûfvart.
- abe-vellec, adj.
- abe-vûlen, swv.
- abe-vuoter, stn.
- abe-wanc, stm.
- abe-wëc, stm.
- abe-welzunge, stf.
- abe-wenke, adj.
- abe-wësec, adj.
- abe-wësekeit, stf.
- abe-wîsære, stm.
- abe-wîsen, stn.
- abe-witze, stf.
- abe-wort, stn.
- abe-wörtec, adj.
- abe-zerren, stn.
- abe-zerrer, stm.
- abe-ziech-stube, f.
- abe-ziehunge, stf.
- abe-ziht, stf.
- abe-zuc, stm.
| NLexer FindeB FindeB aber aver afer adv. u. conj. (BMZ I. 72b) gekürzt abe ab (Msf. 185,27. 190,23), ave av wieder, abermals; hinwiederum, dagegen, aber; oft nur um den fortschritt der rede zu bezeichnen; wiederholt: aber unde aber Pass. (374, 43) Trist. 3829. 13548 (im frauendienst steht ot aber wenigstens an den citierten stellen nicht). — zu abe got. af Dwb. 1,29.
NLexer âber adj. (BMZ I. 4b) trocken u. warm nach der nässe u. kälte Mein. nach Wack. u. Dwb. 1,31 Gds. 1023 zu apricus. Petters hat es wiederholt (beitrag zur dial. forsch. in Nordböhmen 1,8 andeut. zur stoffsamml. in den deutsch. mundart. Böhmens 19. zeitsch. f. öster. gymn. 1867. s. 119) zum vb. âben gestellt. vgl. Kwb. 8. Schm. Fr. 1, 13.
æber stn. (BMZ ib.) ort, wo die sonne den schnee weggeschmolzen hat. Parz. s.Lexer æberi.
NLexer aber-âhte stf. (BMZ I. 18b) verderbt aus oberâhte (diu übere âhte Ssp. 3. 34, 3) proscriptio superior, also nicht »wiederholte acht«. Mz. 1, 568. 569. Helbl.
NLexer aber-æhter stm. (BMZ I. 17b) der mit der aberâhte belegt ist. Mz. 1, 574. Chr. 5, 313 anm. 5.
aber-ane swm. (BMZ I. 38a) urgrossvater.
NLexer aber-ban stm. (BMZ I. 86b) gleichbed. mit aberâhte. Dwb. 1, 32.
NLexer abe-rede stf. (BMZ II. 569b) ausrede Renn. 2011, leugnung Chr. 5, 322 anm. 3;
abe-redec adj. (BMZ ib.) in abrede nehmend. Oberl.
abe-redunge stf. verabredung Chr. 5. 405, 8.
NLexer FindeB aberëlle swm. (BMZ I. 4b) auch abrille, aprille, aberelle (j.Tit. 4116) april. Flore 157. Lanz. 8787, abrillen weter Lieht. 417, 27. Renn. 12474; des blüenden aberellen wât Heinz. 28, 678 als des süeʒen meien weter den aberellen hin leget Reinb. 1922. vgl. Ga. 1. 466, 424. dô der winter ende nam und der aberelle kam Orl. 10462. vgl. do nante Romulus den andern mânden aprilem. den namen gab er im von dem worte aperire, wan in der zît so tuont sich ûf des ertrîches unde der boume pori. Mein. 15. | |